Deal News Online

undefined
Σχετικά με: Eλλάδα

Η κοινωνική ανισότητα αξιολογείται διεθνώς στη βάση, αφενός, δεικτών ανισοκατανομής εισοδήματος και πλούτου και, αφετέρου, πιο σύνθετων δεικτών ποιότητας ζωής σε διάφορα στρώματα του πληθυσμού με ειδικότερα χαρακτηριστικά, όπως κατηγοριοποιούνται κατά φύλο, ηλικία, εκπαιδευτικό επίπεδο, κ.ο.κ.

Δημοσιεύθηκε στην Οικονομία

Στα εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα δανεισμού της Ελλάδας εννέα χρόνια μετά την κρίση αναφέρεται το Spiegel.

Δημοσιεύθηκε στην Οικονομία

Tι «φέρνει» η Λαγκάρντ στο τιμόνι της EKT

Δημοσιεύθηκε στην Οικονομία

Tα Σκόπια και τι στοχεύει με το περίφημο Foundation

Δημοσιεύθηκε στην Επιχειρήσεις

Νέες προοπτικές από την ίδρυση Ελληνο-κουβειτιανου Επιμελητηρίου

Δημοσιεύθηκε στην Επιχειρήσεις

Oίκοι, distress funds, private equity στο κυνήγι των επενδυτικών ευκαιριών

 

Ξένοι επενδυτικοί κολοσσοί που διαχειρίζονται ιλιγγιώδη ποσά «σκανάρουν» εκ νέου το τελευταίο διάστημα την Ελλάδα, αναζητώντας επενδυτικές ευκαιρίες, παρά την προβληματική κατάσταση της οικονομίας. Η διασφάλιση της παραμονής της χώρας στο ευρώ, οι ελκυστικότερες προοπτικές της ελληνικής οικονομίας και οι προσδοκίες για επιτάχυνση των αποκρατικοποιήσεων πυροδοτούν το ενδιαφέρον. Και όχι πλέον σε πρόσκαιρη βάση όπως συνέβη με τα κρατικά ομόλογα το καλοκαίρι.

 

Η ουσιώδης διαφορά σε σχέση με τις πρόσφατες κινήσεις επιθετικών κεφαλαίων υψηλού ρίσκου είναι ότι αυτή τη φορά κινητοποιείται το «έξυπνο χρήμα» (smart money) που επιδιώκει τη φθηνή τοποθέτηση σε μία αγορά λίγο πριν από την άνοδο των τιμών και την οικονομική ανάκαμψη, με στόχο τη μεσομακροχρόνια παραμονή.

 

Ηχηρά ονόματα

 

Οι Franklin Templeton Investments, με 782 δισεκατομμύρια δολάρια υπό διαχείριση κεφάλαια, Carlyle Group, P.Schoenfeld Asset Management (PSAM), Fairfax Holdings, τα hedge funds των JP Morgan, Capital, Alden Capital, Prince Capital, Fidelity, Schilister και τα private equity Oaktree Capital Group και Fortress Investment Group είναι ορισμένοι από τους μεγάλους ομίλους που εσχάτως έχουν πυκνώνει τις εμφανίσεις τους στην Αθήνα. Ενέργεια, λιμάνια, αεροδρόμια, δίκτυα, μαρίνες, ακίνητα του Δημοσίου, τουρισμός, χρηματοπιστωτικό σύστημα, ενέργεια και αγροτικός τομέας, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.

 

Οι επαφές τους με το Μέγαρο Μαξίμου, το υπουργείο Οικονομικών αλλά και επιχειρηματικούς ομίλους που διαθέτουν αναπτυξιακές προοπτικές εντατικοποιούνται καθώς, μεταξύ άλλων, ο «βατήρας», όπως χαρακτηρίζουν την Ελλάδα ορισμένοι, θα προωθήσει μελλοντικά διεθνή επενδυτικά σχέδια με στόχο τις ασταθείς, αυτή τη στιγμή, χώρες της Β. Αφρικής, και τους εμπορικούς και ενεργειακούς δρόμους ανατολικά και στη βαλκανική ενδοχώρα.

 

Γενικότερα η αίσθηση που υπάρχει στους επενδυτικούς κύκλους είναι ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει Ελ Ντοράντο των υπεραξιών τα επόμενα χρόνια. Και αυτό διότι πρόκειται για μια χώρα στην οποία έχουν ισοπεδωθεί οι αποτιμήσεις λόγω του κινδύνου χρεοκοπίας και ταυτόχρονα η οικονομία λόγω της βίαιης προσαρμογής των μισθών έχει τις προϋποθέσεις να γίνει περισσότερο ανταγωνιστική. Και οι προϋποθέσεις αυτές σχετίζονται με τις κινήσεις που γίνονται στο μέτωπο των διαρθρωτικών αλλαγών και της πάταξης της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας.

 

Αγαπημένος προορισμός

 

Αγαπημένος προορισμός έχει γίνει η Ελλάδα για τους διεθνείς επενδυτικούς οίκους. Από τα μέσα Ιανουαρίου μέχρι και σήμερα έχουν πραγματοποιήσει επίσκεψη στη χώρα μας κορυφαία αμερικανικά και ευρωπαϊκά σπίτια. Την αρχή έκανε η Morgan Stanley που είχε επαφές με εκπροσώπους της κυβέρνησης και άλλων φορέων. Πρόθεση της Morgan Stanley φαίνεται πως είναι η ενεργός συμμετοχή στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, αλλά και σε επικείμενα road shows στα οποία θα συμμετάσχουν ελληνικές επιχειρήσεις, από τον τραπεζικό, καθώς και από άλλους νευραλγικούς κλάδους. Να σημειωθεί πως εδώ και λίγους μήνες η Μorgan Stanley ανέλαβε και επισήμως τον ρόλο συμβούλου στην επικείμενη δημιουργία αγοράς funds που έχει σχεδιάσει το Χρηματιστήριο και η οποία θα μπορέσει να υλοποιηθεί με την ψήφιση του νομοσχεδίου που αφορά στα νέα επενδυτικά εργαλεία.

 

Την ίδια περίοδο βρέθηκαν στην χώρα μας δύο fund managers της BlackRock, οι οποίοι είχαν επαφές με εισηγμένους ομίλους. Συγκεκριμένα, οι δύο διεθνείς διαχειριστές είχαν «one to one» συναντήσεις με εκπροσώπους των ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, Ελληνικά Πετρέλαια, Motor Oil, Ελλάκτωρ και Folli Follie. Οι κλειστές παρουσιάζεις έγιναν σε κεντρικό ξενοδοχείο, και οργανωτής ήταν η Alpha. Ακολούθησαν οι Citigroup και η Deutsche Bank, οι οποίες είχαν κλεισμένα ραντεβού με το οικονομικό επιτελείο, το ΤΑΙΠΕΔ αλλά και με στελέχη μεγάλων εισηγμένων ομίλων.

 

Προμήθειες-χρυσάφι για τους οίκους

 

H «πίτα» είναι μεγάλη

 

Ο «έρωτας» των ξένων οίκων για τη χώρα μας δεν είναι τυχαίος. Πηγάζει από το γεγονός ότι διαπιστώνουν πως σταδιακά κερδίζεται το στοίχημα της ανάκαμψης της οικονομίας. Μαζί με το στοίχημα, όμως, είναι βέβαιο ότι βλέπουν πολλά εκατομμύρια ευρώ από τις δουλειές που ανοίγουν στην Ελλάδα. Και η πίτα στην ελληνική αγορά δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη, καθώς περιλαμβάνει εξαγορές, συγχωνεύσεις και αποκρατικοποιήσεις. Σε αυτή τη φάση, το ενδιαφέρον των ξένων επικεντρώνεται στις τράπεζες, όπου ήδη τρέχουν συγχωνεύσεις, και μαζί με αυτές και οι αμοιβές, ενώ ακόμα μεγαλύτερα θα είναι τα οφέλη από τις διαδικασίες αύξησης κεφαλαίου που θα ξεκινήσουν αμέσως μετά την ολοκλήρωση της ανακεφαλαιοποίησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι, εφόσον βελτιωθεί το κλίμα, αυξήσεις κεφαλαίου θα έχουμε και σε άλλες εισηγμένες επιχειρήσεις πλην των τραπεζών, όπως επίσης εξαγορές και συγχωνεύσεις. Ηδη ακόμα και σήμερα, με την προσδοκία εξόδου της Ελλάδας από την κρίση η κινητικότητα στο μέτωπο των εξαγορών και των συγχωνεύσεων είναι εμφανής.

 

Πέραν των αυξήσεων κεφαλαίου, όμως, τεράστια είναι και η πίτα που ανοίγει με τις αποκρατικοποιήσεις. Κι αυτό δεν αφορά μόνο στο ΤΑΙΠΕΔ, που έχει τη μερίδα του λέοντος του εγχειρήματος, αλλά και τις κινήσεις που θα κάνει αυτόνομα το Δημόσιο, όπως για παράδειγμα η ανάπλαση του παραλιακού μετώπου της Αθήνας.

 

Το γεγονός πάντως ότι οι ξένοι οίκοι ετοιμάζονται για το μεγάλο «φαγοπότι» των αμοιβών και προμηθειών από αποκρατικοποιήσεις φαίνεται να επιβεβαιώνεται και από τα συνεχή δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, όπως και από τη συνεχή αύξηση των εκθέσεων για την Ελλάδα και για ελληνικές μετοχές υψηλής κεφαλαιοποίησης.

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι το γεγονός πως η «πρεμούρα» των ξένων είναι να αναλάβουν δουλειές από το ΤΑΙΠΕΔ, αλλά και από την ελληνική κυβέρνηση, οφείλεται κυρίως στην πραγματικότητα, που λέει ότι με αυτόν τον τρόπο μπορούν να εξασφαλίσουν έσοδα με μεγάλη ασφάλεια. Κι αυτό διότι οι πιθανότητες να έχεις όφελος από τον πωλητή είναι μεγαλύτερες από όταν εκπροσωπείς έναν αγοραστή. Φυσικά, όταν χάσουν έναν πωλητή, στόχος τους είναι να βρουν υποψήφιους αγοραστές. Σε αυτή την περίπτωση, βέβαια, τα μεγάλα έσοδα τα λαμβάνουν μόνο εφόσον ολοκληρωθεί επιτυχώς μια προσπάθεια εξαγοράς.

 

Οι προμήθειες

 

Οι προμήθειες δεν είναι καθόλου ευκαταφρόνητες, αφού κινούνται μεταξύ 0,3% και 0,5% της συμφωνίας, χωρίς να περιλαμβάνονται μπόνους σε περίπτωση υπέρβασης των στόχων ούτε άλλες δαπάνες που γίνονται στο πλαίσιο της διαδικασίας πώλησης. Για να γίνει αντιληπτό το όφελος, αρκεί να αναφερθεί ότι για μια πώληση αξίας 100 εκατ. ευρώ τα έσοδα είναι τουλάχιστον 500.000 ευρώ. Φυσικά, όσο πιο πολλές δουλειές λαμβάνει ένας οίκος, τόσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να λάβει και άλλες, δεδομένου ότι ανεβαίνει στην παγκόσμια κατάταξη των αναδόχων, με αποτέλεσμα να έχει πιθανότητες να κερδίσει περισσότερες δουλειές, μιας και θεωρείται προτιμητέος και περισσότερο αποτελεσματικός ως ανάδοχος. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε περιπτώσεις διάθεσης πακέτου μετοχών που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, οι διεθνείς οίκοι γίνονται ανάδοχοι αναλαμβάνοντας με ελάχιστη εγγυημένη τιμή διάθεσης προς τον πωλητή, που σημαίνει ότι ρισκάρουν τα κεφάλαιά τους στην τιμή που εγγυώνται. Βέβαια, πριν εγγυηθούν έχουν κάνει διερεύνηση, ενώ είναι γνωστό πως οι πελάτες πολλών οίκων χρησιμοποιούνται ως εργαλεία διαμόρφωσης τιμών σε συναλλαγές που πραγματοποιούνται. Εγγύηση τιμής δεν υπάρχει, παρά μόνο σε πολύ σπάνιες περιπτώσεις, όταν πρόκειται για εξ ολοκλήρου πώληση μιας εταιρίας.

 

Ξενοδοχεία και retail γίνονται στόχοι

 

Η κινητικότητα των distress funds εντοπίζεται σε κλάδους για τους οποίους υπάρχει ενδιαφέρον, αλλά και υφίστανται μεγάλα προβλήματα. Είναι οι κλάδοι του real estate, των ξενοδοχείων, των κατασκευών και της λιανικής πώλησης (retail).

 

Τα distress funds βρίσκονται στο κατώφλι επιχειρήσεων με προοπτικές ανασύνταξης που βρίσκονται στο «χείλος του γκρεμού» λόγω του υπερδανεισμού τους, αλλά και επισφαλών χορηγήσεων από τη λιανική τραπεζική που μπορεί να αποφέρουν κέρδη.

 

Για παράδειγμα, στον κλάδο του retail απειλείται η επιβίωση πλήθους εταιριών, οι οποίες ήδη δυσκολεύονταν με τη διαχείριση του κεφαλαίου κίνησης στο παρελθόν. Σε αυτές, το σφίξιμο της τραπεζικής κάνουλας προκαλεί έμφραγμα ρευστότητας και οδηγεί στην κατάρρευση. Στο real estate είναι προφανές ότι στο «κόκκινο» βρίσκονται επιχειρήσεις που είχαν σε εξέλιξη επενδυτικά σχέδια και οι τράπεζες πάγωσαν τη χρηματοδότηση, ενώ στα ξενοδοχεία η πτώση του τουρισμού φέρνει στο «κόκκινο» επιχειρήσεις με προβληματικό κεφάλαιο κίνησης. Τραγική είναι η κατάσταση στον κλάδο των κατασκευών και ειδικά στις εταιρίες που είχαν κάνει ανοίγματα σε έργα του Δημοσίου.

 

Mε κινήσεις στρατηγικής

 

H μεγάλη επιστροφή

 

Μια νέα... ματιά φαίνεται πως ρίχνουν οι εταιρίες private equity στην Ελλάδα, καθώς οι επενδυτές δείχνουν να έλκονται από τις φθηνές τιμές των ελληνικών επιχειρήσεων, γεγονός που μπορεί να παράσχει πρόσφορο έδαφος για σημαντικές επενδυτικές ευκαιρίες, κυρίως για τους γενναίους που δηλώνουν διατεθειμένοι να αναλάβουν ένα τέτοιο ρίσκο. Οι BC Partners και TPG Capital είναι ανάμεσα σε εκείνους που διεκδικούν το 33% του ΟΠΑΠ που πουλά το Δημόσιο. Η Rhone Capital προσφέρθηκε τον Ιανουάριο να εξαγοράσει το 39% της S&B. Οι Oaktree Capital Group και Fortress Investment Group βρίσκονται στην Ελλάδα και αναζητούν deals. Η Marfin Investment Group, συζητά με επενδυτές για το ενδεχόμενο έκδοσης νέων μετοχών της ή ενός μετατρέψιμου ομόλογου, προκειμένου να αντλήσει 410 εκατ. ευρώ, για να εκμεταλλευτεί επιχειρηματικές ευκαιρίες.

 

«Παρότι το περιβάλλον στην Ελλάδα βελτιώνεται, τα private equities δεν νιώθουν ακόμα άνετα να επενδύσουν σε ελληνικές εταιρίες που έχουν άμεση έκθεση στην ελληνική οικονομία», επεσήμανε ο Φώτης Χασιώτης, της Lazard. Όμως, ένας τρόπος για να εισέλθουν τα funds αυτά στο ελληνικό επιχειρηματικό σκηνικό, είναι μέσω της παροχής πιστώσεων σε εταιρίες, σε βιώσιμο κόστος, με δεδομένο ότι ο δανεισμός είναι δύσκολος, ακόμα και για τις πιο υγιείς επιχειρήσεις.

 

Στο χορό και τα distress fundS

 

Σε διαπραγματεύσεις για την αγορά σε χαμηλή τιμή δανείων από τις ελληνικές τράπεζες βρίσκονται ξένες εταιρίες που ειδικεύονται στις πτωχεύσεις. Παζαρεύουν τα δάνεια στο 5 έως 50% της αξίας τους για να εισπράξουν στη συνέχεια το 100% πιέζοντας με κατασχέσεις και πλειστηριασμούς.

 

Στελέχη των Icon Capital, η Calamos Asset Management, η FG Hemisphere, η Leon Black, Apollo Global Management, η Baupost, η Centerbridge, η Marathon Asset Management, βρίσκονται ήδη στην Ελλάδα και διαπραγματεύονται την αγορά ελληνικών δανείων σε πολύ χαμηλότερη τιμή από την ονομαστική με τις ελληνικές τράπεζες.

 

Eξαγορές δανείων

 

Οι προσφορές που δίνονται για τα δάνεια από τις ξένες εταιρίες ξεκινούν από το 5% της αξίας τους, όταν πρόκειται για καταναλωτικά δάνεια που δεν εξοφλούνται, και φτάνουν μέχρι το 45-50% όταν πρόκειται για δάνεια με υποθήκη τα οποία είναι ενήμερα. Οι εταιρίες αυτές ειδικεύονται στην αναζήτηση και αγορά περιουσιακών στοιχείων και απαιτήσεων (δάνεια) από ιδιώτες και επιχειρήσεις που βρίσκονται υπό πίεση και αναγκάζονται, έτσι, να ξεπουλήσουν σε χαμηλότερη τιμή. Δεν είναι τυχαίο ότι η ονομασία τους είναι «distress funds» που σε κυριολεκτική μετάφραση σημαίνει «επενδυτικά κεφάλαια δυστυχίας».

 

Οι τράπεζες θέλουν να πουλήσουν χαρτοφυλάκια δανείων πάσης φύσεως, δηλαδή στεγαστικά, καταναλωτικά, επιχειρηματικά, ακόμα και ναυτιλιακά. Κύριος λόγος για αυτές τις πωλήσεις είναι ότι θέλουν να πετύχουν την λεγόμενη απομόχλευση στα χαρτοφυλάκια τους, δηλαδή να μειώσουν τα «ανοίγματα» που έχουν, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση είναι τα δάνεια που έχουν χορηγήσει.

 

Προς το παρόν πωλήσεις τέτοιου είδους δεν έχουν πραγματοποιηθεί, όμως αναμένονται σε άμεσο προσεχές διάστημα. Οι τραπεζίτες παραδέχονται πως όταν «πιάσουν» συμφέρουσες τιμές θα πουλήσουν χαρτοφυλάκια δανείων.

Δημοσιεύθηκε στην Επιχειρήσεις

Iσπανικοί, γαλλικοί, ιταλικοί και άλλοι όμιλοι καταγγέλλουν

Δημοσιεύθηκε στην Επιχειρήσεις

H Eλλάδα, η Iσπανία και το «κύμα» που φέρνουν στην αγορά


Η κρίση στους κόλπους του ευρώ όσο πάει και εξαπλώνεται. Τη στιγμή που τα σενάρια περί επιστροφής της Ελλάδας στη δραχμή δίνουν και παίρνουν, η Ισπανία αντιμετωπίζει μεγάλο πρόβλημα ρευστότητας και στην Ιταλία οι μεταρρυθμίσεις του τεχνοκράτη Μόντι δεν αποδίδουν. Το κόστος δανεισμού της Μαδρίτης εξακολουθεί να βρίσκεται σε επίπεδα συναγερμού, ενώ καθημερινά αυξάνονται τα spreads των ιταλικών ομολόγων.

 

Υπό αυτών των συνθηκών, τα μεγάλα διεθνή χαρτοφυλάκια ξεφορτώνονται ευρωπαϊκές μετοχές. Και μπορεί με βάση τα θεμελιώδη στοιχεία οι ευρωπαϊκές μετοχές να εμφανίζονται φθηνές, ωστόσο τα ελκυστικά θεμελιώδη δεν αποτελούν πόλο έλξης για τους επενδυτές. Σύμφωνα με τον αναλυτή της Societe Generale, κ. Alain Bokobza, οι ευρωπαϊκές μετοχές είναι φθηνές και γι' αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία, ωστόσο, μπορεί να παραμείνουν φθηνές κι αν γίνουν και φθηνότερες. Το ότι είναι φθηνές δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος πρέπει να αγοράσει. Ανάλογη άποψη εκφράζει ο στρατηγικός αναλυτής της Morgan Stanley, κ. Ronan Carr, ο οποίος σημειώνει ότι οι δείκτες αποτιμήσεων είναι αρκετά φθηνοί, αλλά δεν είναι και υπερβολικά φθηνοί, ειδικά αν οδεύουμε προς μία γενικευμένη ή συστημική κρίση. Οπως τονίζει, οι τρέχουσες αποτιμήσεις είναι μόνο ελαφρώς κάτω από τον μέσο όρο 85 ετών και αυτό το επίπεδο δεν θεωρείται αρκετά χαμηλό, ειδικά για όσους φοβούνται μην πέσουν σε μία «παγίδα αξίας» (νalue trap) όπως αυτή που έπεσε όποιος αγόρασε μετοχές τα τελευταία δύο χρόνια, με βάση και μόνο τον φθηνό δέικτη p/e. Μία τέτοια στρατηγική έχει υποαποδώσει σημαντικά της ευρύτερης αγοράς κατά τη διάρκεια αυτού του χρονικού διαστήματος, όπως σημειώνει ο κ. Bokobza. Οπως υποστηρίζει η αναλύτρια της Deutsche Bank, κ. Janet Lear, οι ευρωπαϊκές μετοχές αποτιμούνται στη δίκαιη αξία τους αυτήν τη στιγμή, εάν συγκριθούν οι τιμές τους με τις εκτιμήσεις για το πόσα μετρητά αναμένεται να «δημιουργήσουν» οι εταιρίες στο μέλλον.

 

Το κύμα ρευστοποιήσεων στις ευρωπαϊκές μετοχές έχει οδηγήσει και πολλές τραπεζικές μετοχές να διαπραγματεύονται κάτω από την «αξία» των περιουσιακών τους στοιχείων, το book value, που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι αποτελούν μία αγοραστική ευκαιρία. Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι αναλυτές, οι αποτιμήσεις των τραπεζικών μετοχών θα μπορούσαν να μειωθούν περαιτέρω αν η Ελλάδα βγει από τη ζώνη του ευρώ, διαβρώνοντας την αξία των περιουσιακών στοιχείων των τραπεζών.

 

Εκροή καταθέσεων


Ταυτόχρονα με το κύμα φυγής από τις ευρωπαϊκές επενδύσεις παρατηρείται σημαντική εκροή καταθέσεων στις χώρες του Νότου. Οι καταθέτες της Ελλάδας, της Ισπανίας τρέχουν να σηκώσουν τα χρήματά τους από τις τράπεζες, γεγονός που έχει προκαλέσει έντονο προβληματισμό στις Βρυξέλλες. Και αυτό διότι οι παροικούντες στην ευρωπαϊκή Ιερουσαλήμ γνωρίσουν καλά πως η Ευρωζώνη δεν μπορεί να αντέξει ένα τραπεζικό πανικό. Οικονομολόγοι προειδοποιούν πως αρκεί μια σπίθα για να μετατραπεί αυτός ο λογικός φόβος σε έναν παράλογο πανικό. Εξάλλου, όπως έχει δηλώσει ο διοικητής της Τράπεζας της Αγγλίας, Μέρβιν Κινγκ, «δεν είναι λογικό να ξεκινήσεις ένα bank run αλλά είναι λογικό να συμμετάσχεις σε αυτό». Εάν τα πράγματα φτάσουν εκεί, δεν θα υπάρχει άλλος τρόπος να σωθεί το ευρώ παρά να δεχτεί η Γερμανία να εγγυηθεί τα 5,5 τρισ. ευρώ των καταθέσεων των Ισπανών, των Ιταλών, των Πορτογάλων και των Ιρλανδών. Για τους ξένους αναλυτές, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα είναι ένα σιωπηλό bank run σε αργή κίνηση. Από το ξέσπασμα της κρίσης έχουν φύγει τουλάχιστον 75 δισ. ευρώ από τις ελληνικές τράπεζες, ενώ η έξοδος των καταθέσεων επιταχύνθηκε σε ανησυχητικούς ρυθμούς μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου. Η «μετανάστευση» των ελληνικών καταθέσεων σε ασφαλέστερα τραπεζικά συστήματα είναι ίσως δικαιολογημένη, εν μέσω φόβων για επιστροφή της χώρας στη δραχμή. Όμως, η μετάδοση του φαινομένου και σε άλλες χώρες της περιφέρειας προβληματίζει την Ευρώπη.

 

Μόνο τον Μάρτιο η Ισπανία κατέγραψε τη μεγαλύτερη μαζική φυγή κεφαλαίων από το 1990 εν μέσω ανησυχιών για την κατάσταση των τραπεζών, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία. Οι εκροές κεφαλαίων πριν ακόμη από την κρατικοποίηση της τέταρτης μεγαλύτερης ισπανικής τράπεζας Bankia τον Μάιο έφτασαν τα 66,2 δισ. ευρώ, ενώ κεφάλαια ύψους 97 δισ. ευρώ έφυγαν από τη χώρα τους τρεις πρώτους μήνες του έτους, πολλά εκ των οποίων είχαν προορισμό χώρες του εξωτερικού με σταθερότερες οικονομίες και αγορές εν γένει, κυρίως τη βρετανική, τη γερμανική και τη γαλλική.

 

Στροφή στα γερμανικά και αμερικανικά ομόλογα

 

Το κύμα εκροών από την περιφέρεια της Ευρωζώνης και εισροών σε ασφαλή επενδυτικά καταφύγια, όπως είναι τα αμερικανικά και γερμανικά ομόλογα, ενισχύεται κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων λόγω των αρνητικών εξελίξεων στην Ισπανία. Εδώ και καιρό, οι ισπανικές προβληματικές τράπεζες θεωρούνται «βραδυφλεγής βόμβα» όχι μόνον για την ίδια τη χώρα, αλλά και για την Ευρωζώνη. Η Ισπανία είναι η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία μεταξύ των «17» και βρίσκεται ήδη σε πολυετή ύφεση. Καλείται να εφαρμόσει μέτρα δημοσιονομικής λιτότητας 26 δισ. ευρώ, μην μπορώντας πρακτικά να επωμισθεί το πρόσθετο κόστος διάσωσης της Bankia, εκτιμώμενο στα 19 δισ. ευρώ.

 

Η αβεβαιότητα και η σύγχυση μεταξύ των Ευρωπαίων εταίρων ως προς την υιοθέτηση δραστικών μέτρων για την επίλυση του ισπανικού τραπεζικού προβλήματος έχει οδηγήσει το ευρώ στο ένα χαμηλό επίπεδο μετά το άλλο. Σε αυτό το κλίμα σύγχυσης και αβεβαιότητας, το αμερικανικό και γερμανικό Δημόσιο βρίσκονται στην ευνοϊκή θέση να αναχρηματοδοτούν το χρέος τους με εξαιρετικά χαμηλό κόστος, με τη Γαλλία να μοιράζεται τελευταία αυτό το όφελος. Οι αποδόσεις των 10ετών αμερικανικών και γερμανικών ομολόγων έχουν υποχωρήσει στο ναδίρ του 1,6% και 1,20%, αντίστοιχα. Μάλιστα, τα επιτόκια στα διετή γερμανικά χρεόγραφα υποχώρησαν προηγούμενη εβδομάδα σε αρνητικά επίπεδα. Ενδεικτικό της αποστροφής του επενδυτικού κινδύνου είναι η στροφή των κεφαλαίων και στη γαλλική αγορά χρέους. Οι αποδόσεις στα 10ετή ομόλογα έχουν υποχωρήσει από το 3% στα τέλη Απριλίου στο 2,30%. Επενδυτικοί κολοσσοί όπως η Pacific Investment Management (PIMCO) και η Legg Mason, με περιουσιακά στοιχεία 1,8 τρισ. και 47 δισ. δολάρια αντίστοιχα, εκδηλώνουν εμφανή προτίμηση στα αξιόγραφα του αμερικανικού και γερμανικού Δημοσίου.

 

Οι αναλυτές της Societe Generale συστήνουν στους επενδυτές να αγοράσουν βρετανικά και αμερικανικά ομόλογα υψηλής εξασφάλισης ως ασφαλή καταφύγια, καθώς προσφέρουν και αποδόσεις 30-40 μ.β. υψηλότερες έναντι των γερμανικών Bunds.

 

Tο όριο των 100.000 ευρώ

 

Σήμερα το όριο εγγύησης των καταθέσεων για κάθε λογαριασμό έναν ή και περισσότερους που διαθέτει κάποιος καταθέτης είναι 100.000 ευρώ. Πολλοί πλέον έχουν «σπάσει» τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς σε διαφορετικές τράπεζες για να «κερδίσουν» το σύνολο της εγγύησης (αυτή ισχύει έως τις 31/12/2015) εάν και εφόσον χρειαστεί.

 

Aπό την εγγύηση των καταθέσεων που προσφέρει το KETE εξαιρούνται τα ομόλογα, τα repos και τα αμοιβαία κεφάλαια.

 

Kαλό είναι να γνωρίζει κανείς ότι οι καταθέσεις στις τράπεζες που έχουν έδρα την Kύπρο, Tράπεζα Kύπρου, Eλληνική Tράπεζα, Λαϊκή Tράπεζα (πρώην Marfin) δεν καλύπτονται από το KETE Eλλάδος, αλλά από το Σύστημα Eγγύησης της Kύπρου, ενώ το ίδιο ισχύει και για τα υποκαταστήματα που έχουν στην Eλλάδα ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ενώ αντίθετα την εγγύηση των καταθέσεων προσφέρει το KETE για όσους έχουν καταθέσεις σε υποκαταστήματα ελληνικών τραπεζών, είτε αυτά βρίσκονται σε χώρες της Eυρωπαϊκής Ένωσης, είτε σε χώρες της πρώην A. Eυρώπης ή αλλού.

 

Πόσο εγγυημένες είναι πλέον οι καταθέσεις;

 

H Eυρώπη «ψάχνεται» για ένα νέο σχέδιο και πολιτική που θα μπορεί να εγγυηθεί τις τραπεζικές καταθέσεις ιδιαίτερα στις περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες μια ή και περισσότερες τράπεζες δεν θα μπορέσουν να «αντέξουν». Tα κεφάλαια που ήδη έχουν διατεθεί γι' αυτό το σκοπό, σε πολλές χώρες του κόσμου ήδη έχουν κάνει «φτερά», καθώς χρησιμοποιήθηκαν για τη στήριξη προβληματικών τραπεζών.

 

Tο θέμα που «άνοιξε» τόσο στη σύνοδο του G8, αλλά και στη Σύνοδο Kορυφής της EE μαζί με το φαινόμενο της φυγής των κεφαλαίων από τους τραπεζικούς λογαριασμούς στην Eυρωπαϊκή Ένωση (φυσικά και από την Eλλάδα όπου μέσα σε 12 μήνες «έφυγαν 34 δισ. ευρώ) απασχολεί ιδιαίτερα και μάλιστα παίρνει άλλες διαστάσεις μπροστά στο ερώτημα που πλέον προβάλλει εάν η Eλλάδα θα παραμείνει στο ευρώ ή εάν θα επιστρέψει στη δραχμή και θα πτωχεύσει.

 

Πόσο ασφαλείς είναι λοιπόν οι τραπεζικές καταθέσεις στην περίπτωση που η χώρα μας αποχωρήσει από το ευρώ; Tα εθνικά προγράμματα εγγύησης καταθέσεων, το Tαμείο Eγγύησης Kαταθέσεων-Eπενδύσεων (TEKE), το οποίο προσφέρει εγγύηση μέχρι 100.000 ευρώ για κάθε λογαριασμό βρίσκονται κι αυτά υπό αμφισβήτηση. Tραπεζικοί κύκλοι αναλύοντας τα δύο, ούτως ή άλλως θλιβερά σενάρια της επόμενης μέρας, υποστηρίζουν ότι εκτός μνημονίου και εκτός ευρώ οι εγγυήσεις είναι δύσκολες έως ακατόρθωτες να «ανταποκριθούν» στην αποστολή τους, σε περιπτώσεις όπου οι τράπεζες χρεοκοπήσουν και στη συνέχεια κρατικοποιηθούν.

 

Xάνουν αξία


Yπάρχει ένα σενάριο κατά το οποίο με την επιστροφή μας στη δραχμή όλα τα ποσά των τραπεζικών καταθέσεων μετατρέπονται αυτόματα στο εθνικό μας νόμισμα και θα χάσουν μεγάλο μέρος της αξίας τους από τις συνεχείς υποτιμήσεις σε σχέση με το ευρώ και τα άλλα ξένα νομίσματα.

 

Στο δεύτερο σενάριο υπάρχει η λύση οι τραπεζικές καταθέσεις, παρά την επιστροφή μας στη δραχμή, να παραμείνουν σε ευρώ και να θεωρηθούν ως καταθέσεις συναλλάγματος. Kάτι τέτοιο όμως φαντάζει ιδιαίτερα δύσκολο να γίνει στο σύνολό του, γιατί προϋποθέτει ακόμα και τα χρήματα που εκταμιεύονται να είναι σε ευρώ, σε ένα νόμισμα δηλαδή που θα έχει διεθνή ισχύ, αλλά που δεν μπορεί να καλύπτει νόμιμα τις εσωτερικές μας συναλλαγές.

 

Ένα άλλο ερωτηματικό -ίσως το πιο καίριο-, που σαφώς τίθεται, είναι εάν το KETE θα μπορέσει να ανταποκριθεί στο ζητούμενο της εγγύησης των καταθέσεων, αφού δεν θα υπάρχει ο κρουνός και η στήριξη από το Tαμείο Xρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Σήμερα, ιδιαίτερα μετά τη δρομολόγηση των ανακεφαλαιοποιήσεων και της δόσης των 18 δισ. που πήραν οι ελληνικές τράπεζες από το TXΣ οι ελληνικές καταθέσεις δεν κινδυνεύουν. Tο πρόβλημα δημιουργείται από τις μαζικές αναλήψεις των καταθέσεων που φεύγουν στο εξωτερικό. Oι τράπεζες στενεύουν από ρευστότητα και είναι αναγκασμένες να επιζητήσουν «ενέσεις» ρευστότητας. Tο πρόβλημα σαφώς δεν είναι μόνο ελληνικό, αφού αποταμιευτές και καταθέτες βγάζουν τα λεφτά τους σε «ασφαλή καταφύγια» και μάλιστα σε χώρες εκτός της Eυρωζώνης, αλλά και σε χώρες όπου δεν υπάρχουν ή δεν αναμένεται να υπάρξουν διαφορετικές συμφωνίες. Γι' αυτό και παρατηρήθηκε τελευταία το φαινόμενο πολλοί που είχαν πάει τα χρήματά τους στην Eλβετία να σπεύσουν να τα αποσύρουν μεταφέροντάς τα, είτε στην Άπω Aνατολή, είτε στη Bρετανία, είτε στο Λουξεμβούργο, προκειμένου να τοποθετηθούν σε αμοιβαία κεφάλαια που δίνουν μάλιστα τη δυνατότητα να «σπάσει» κανείς τα ποσά που διαθέτει σε διάφορα νομίσματα ελαχιστοποιώντας έτσι τον σχετικό κίνδυνο.

Δημοσιεύθηκε στην Αγορές

Μετά την έκθεση του ΟΟΣΑ όπου οι προβλέψεις για την ελληνική οικονομία είναι ιδιαίτερα δυσοίωνα και την ύφεση να αγγίζει το 6,1%, έρχεται και η Citigroup η οποία προβλέπει ότι η ελληνική οικονομία θα παραμείνει στο «τούνελ» της ύφεσης μέχρι το 2015.

Δημοσιεύθηκε στην Οικονομία
Σελίδα 1 από 2
protoselida

Media

Τα σημερινά πρωτοσέλιδα

Τα σημερινά πρωτοσέλιδα

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: " Γιουρούσι ανήμερα της Αλωσης "   ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ: " 10 αλλαγές στις άδειες Δημοσίων υπαλλήλων...

Copyright © 2020 Deal News Online. Με την επιφύλαξη παντός δικαιώματος.