Ηγέτες του κλάδου, αλλά και του χρηματοπιστωτικού τομέα θα αξιολογήσουν εάν η πυρηνική πρόωση μπορεί να εξελιχθεί από θεωρία σε πράξη
Η χρήση της πυρηνικής ενέργειας στη ναυτιλία είναι μια τεχνολογία που, ενώ μετρά δεκαετίες εφαρμογής κυρίως στα πολεμικά πλοία, επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο, λόγω της ανάγκης για πλήρη απανθρακοποίηση των μεταφορών. Ο IMO έχει θέσει ως στόχο την υιοθέτηση του νέου, σύγχρονου κώδικα ασφαλείας έως το έτος 2030. Ο νέος κώδικας θα είναι technology-agnostic, δηλαδή θα καλύπτει κάθε τύπο αντιδραστήρα, αρκεί να πληροί συγκεκριμένα κριτήρια ασφαλείας.
Υπενθυμίζεται ότι πρόσφατα εξεδόθη το νέο εγχειρίδιο ασφαλείας πυρηνοκίνητων πλοίων από το ΜΙΤ, με τη συμβολή του MIT Maritime Consortium, στο οποίο ιδρυτικά μέλη είναι οι ναυτιλιακές εταιρίες Capital Clean Energy Carriers Corp., HD Korea Shipbuilding and Offshore Engineering, Delos Navigation LTD, American Bureau of Shipping, Foresight Group, Navios Maritime Partners LP, Singapore Maritime Institute και Dorian LPG.
Την πρώτη εβδομάδα του Ιουνίου θα πραγματοποιηθεί η διεθνής ναυτιλιακή έκθεση «Ποσειδώνια 2026» και το θέμα στο οποίο θα επικεντρωθεί θα είναι η πυρηνική πρόωση των πλοίων. Μάλιστα, από τώρα έχει τεθεί και το σχετικό ερώτημα: «Θα μπορούσε το επόμενο μεγάλο άλμα στην πρόωση των πλοίων να προέλθει όχι από τα εναλλακτικά καύσιμα, αλλά από την πυρηνική ενέργεια;»
Την εκδήλωση θα οργανώσει η CORE POWER, κορυφαία εταιρεία ανάπτυξης λύσεων πυρηνικής πρόωσης για την εμπορική ναυτιλία και πλωτών μονάδων παραγωγής πυρηνικής ενέργειας. Η συνάντηση θα συγκεντρώσει ηγέτες από τη ναυτιλία, τους λιμένες, τον χρηματοπιστωτικό τομέα και την ενέργεια, για να αξιολογήσουν εάν η πυρηνική πρόωση μπορεί να εξελιχθεί από θεωρία σε εμπορική πραγματικότητα.
Σύμφωνα με την Charlotte Vere, επικεφαλής Εμπορικής Ανάπτυξης της CORE POWER, η συζήτηση έχει ήδη αλλάξει επίπεδο. «Δεν πρόκειται πλέον για μια θεωρητική συζήτηση» σημειώνει. «Βλέπουμε ουσιαστική συμμετοχή σε κυβερνητικό επίπεδο, μεταξύ πλοιοκτητών, τραπεζών, ασφαλιστών και λιμένων. Αυτό που έχει σημασία τώρα είναι η δυναμική και αυτή η δυναμική ενισχύεται. Η διακρατική συνεργασία που αναπτύσσεται στην πυρηνική ενέργεια για τη ναυτιλία είναι ένα ισχυρό μήνυμα ότι γίνεται σοβαρή δουλειά για τη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών ανάπτυξης αυτής της λύσης».
Η συζήτηση θα διερευνήσει πώς η προηγμένη πυρηνική πρόωση μπορεί να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των στόλων, προσφέροντας μεγάλα διαστήματα μεταξύ ανεφοδιασμών, από πέντε έως επτά χρόνια, προστασία από την αστάθεια των τιμών των καυσίμων και επιχειρησιακή ευελιξία. Θα εξετάσει, επίσης, πώς πλωτές πλατφόρμες πυρηνικής ενέργειας μπορούν να παρέχουν αξιόπιστη, υψηλής πυκνότητας καθαρή ενέργεια σε λιμάνια και παράκτιους βιομηχανικούς κόμβους. Η πυρηνική πρόωση στην εμπορική ναυτιλία δεν είναι κάτι καινούργιο. Το αμερικανικό πλοίο «Savannah» και το σοβιετικό παγοθραυστικό «Lenin» είχαν αξιοποιήσει αυτήν τη δυνατότητα ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 1950.
ΚΑΥΣΙΜΟ ΘΟΡΙΟΥ
Σύμφωνα με τον δρα Γιώργο Πατέρα, αντιπρόεδρο της Contships Management, η επόμενη γενιά τέτοιων πλοίων θα μπορούσε να φτάσει μέσα στα επόμενα 10-15 χρόνια, με κινητήρια δύναμη τους αντιδραστήρες τήξεως αλάτων τέταρτης γενιάς (Molten Salt Reactors – MSRs), που χρησιμοποιούν καύσιμο θορίου. «Η μόνη πραγματικά πράσινη λύση είναι η πυρηνική ενέργεια» υποστηρίζει, απορρίπτοντας πολλά εναλλακτικά καύσιμα ως μη εφαρμόσιμα σε ευρεία κλίμακα. «Δεν είναι θέμα ετοιμότητας, αλλά θέμα αναγκαιότητας, καθώς τα σημερινά εναλλακτικά καύσιμα που παρουσιάζονται ως λύσεις απέναντι στην πρόκληση της βιωσιμότητας δεν είναι ούτε πρακτικά, ούτε άφθονα, ούτε ασφαλή» δήλωσε.
Αλλοι υιοθετούν έναν πιο επιφυλακτικό τόνο. Σύμφωνα με εκπρόσωπο του νοτιοκορεατικού ναυπηγείου Hanwha Ocean, αρκετοί διεθνείς πλοιοκτήτες -ιδιαίτερα μεγάλοι Ευρωπαίοι μεταφορείς εμπορευματοκιβωτίων και κολοσσοί του ενεργειακού κλάδου- έχουν αρχίσει να διερευνούν τις δυνατότητες των πυρηνοκίνητων πλοίων. Παρότι αυτή η τάση είναι αξιοσημείωτη, παραμένει ακόμη σε επίπεδο πρώιμης στρατηγικής αξιολόγησης και όχι επιχειρηματικής απόφασης. Ωστόσο, η Hanwha Ocean σχεδιάζει να συμμετάσχει στο «Πρόγραμμα Ανάπτυξης Τεχνολογίας Θαλάσσιου Αντιδραστήρα Τήξεως Αλάτων με Ουδέτερο Ισοζύγιο Ανθρακα», το οποίο έχει προγραμματιστεί να αρχίσει το 2027, υπό την κοινή εποπτεία του υπουργείου Επιστήμης και Τεχνολογίας Πληροφοριών και του υπουργείου Ωκεανών και Αλιείας της Νότιας Κορέας. Ο ίδιος δήλωσε: «Ενώ ορισμένοι φορείς εκφράζουν αισιόδοξες εκτιμήσεις για εμπορική αξιοποίηση της πυρηνικής ενέργειας στη ναυτιλία έως τις αρχές της δεκαετίας του 2030, μια πιο ρεαλιστική εκτίμηση υποδηλώνει ότι τα πυρηνοκίνητα πλοία ενδέχεται να μην καταστούν εφικτά πριν από τα τέλη της δεκαετίας του 2030, το νωρίτερο».
Η Samsung Heavy Industries, η οποία μελετά πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και LNG που θα κινούνται με MSR, ομοίως βλέπει τα μέσα της δεκαετίας του 2030 ως τον πιθανά κοντινότερο χρονικό ορίζοντα για την εμπορική ανάπτυξη αυτής της λύσης. Εκπρόσωπος της Samsung δήλωσε: «Μακροπρόθεσμα, τα πυρηνοκίνητα πλοία ενδέχεται να αποτελούν μία από τις βιώσιμες οδούς προς την επίτευξη ουδετερότητας άνθρακα στη ναυτιλιακή βιομηχανία, παράλληλα με εναλλακτικές λύσεις, όπως η πράσινη αμμωνία και τα καύσιμα υδρογόνου, οι τεχνολογίες κυψελών καυσίμου και τα ηλεκτροκίνητα πλοία».
ΟΡΟΣΗΜΑ
Ο δρ Ιωάννης Κοκαράκης, πρόεδρος του ελληνικού τμήματος της SNAME και τεχνικός διευθυντής της Ζώνης SEEBA της Bureau Veritas, περιγράφει τον κλάδο ως «προ-εμπορικό, αλλά όχι πλέον υποθετικό». Επισημαίνει τα βασικά ορόσημα που επιτεύχθηκαν το 2025, συμπεριλαμβανομένης της έγκρισης επί της αρχής (Approval in Principle – AiP) για ένα σχέδιο πυρηνοκίνητου πλοίου μεταφοράς LNG που χρησιμοποιεί τεχνολογία αντιδραστήρα τήξεως αλάτων, την ίδρυση του Οργανισμού Πυρηνικής Ενέργειας στη Ναυτιλία (NEMO) και την επίσημη διαδικασία του ΙΜΟ για τον εκσυγχρονισμό του Κώδικα του 1981 για την Ασφάλεια για τα Πυρηνικά Εμπορικά Πλοία. «Τα πρώτα πιλοτικά πλοία θα μπορούσαν να εμφανιστούν στα μέσα της δεκαετίας του 2030» εκτιμά ο ίδιος, «αλλά η ευρεία υιοθέτηση εξαρτάται από το ρυθμιστικό και ασφαλιστικό πλαίσιο, καθώς και από τη συνεργασία μεταξύ κρατών και λιμένων» συμπληρώνει.
Ωστόσο, ενώ η καινοτομία στους αντιδραστήρες προχωρά -ιδιαίτερα στους Μικρούς Αρθρωτούς Αντιδραστήρες (SMRs) και τους MSRs-, τα κύρια εμπόδια ενδέχεται να βρίσκονται αλλού.
Η Charlotte Vere επισημαίνει τη ρυθμιστική ευθυγράμμιση, τα πλαίσια ευθύνης, την αποδοχή από τα λιμάνια και τις ασφαλιστικές δομές ως κρίσιμους παράγοντες υλοποίησης. «Τα ασφαλιστικά ζητήματα συνήθως εξετάζονται νωρίς, καθώς ο κλάδος χρειάζεται σαφήνεια σχετικά με τις ρυθμίσεις αστικής πυρηνικής ευθύνης που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της ναυτιλίας» εξηγεί.
Ο Πάνος Κουρκουντής, πρόεδρος της MARTECMA και τεχνικός διευθυντής της Sea Traders, υπογραμμίζει μια άλλη σοβαρή ανησυχία: τα ραδιενεργά απόβλητα. Ενώ η πυρηνική πρόωση δεν παράγει λειτουργικές εκπομπές CO₂, η διαχείριση των αποβλήτων και η μακροπρόθεσμη περιβαλλοντική διαχείριση παραμένουν ζητήματα πολιτικά ευαίσθητα και τεχνικά περίπλοκα.
Η κοινή γνώμη, επίσης, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Οπως παρατηρεί ο δρ Πατέρας, «η λέξη πυρηνικό φέρει ένα βαρύ φορτίο», παρά τις δεκαετίες ασφαλών ναυτικών και χερσαίων πυρηνικών λειτουργιών παγκοσμίως. «Ωστόσο, δεδομένου ότι οι Ελληνες πλοιοκτήτες ήταν πάντα πρωτοπόροι σε ό,τι αφορά τις τεχνολογικές προκλήσεις, η λύση της πυρηνικής ενέργειας έχει ήδη αρχίσει να συζητείται σε πολλά ναυτιλιακά φόρα, πάντα με θετικές κριτικές» προσθέτει.
Ο δρ Κοκαράκης υπογραμμίζει ότι η εμπορική ετοιμότητα δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνική ωριμότητα, αλλά και από τη θεσμική ευθυγράμμιση: την αποδοχή από κράτη και λιμένες, τις διαδικασίες εκπαίδευσης πληρωμάτων, τα τυποποιημένα σχέδια αντιδραστήρων και τις διεθνώς εναρμονισμένες συμβάσεις ευθύνης. «Ενα πλοίο μπορεί να είναι τεχνικά άρτιο, αλλά εμπορικά άχρηστο, αν δεν μπορεί να εισέλθει σε μεγάλα λιμάνια» σημειώνει.
ΤΑ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ
Οι υποστηρικτές επιμένουν ότι η πυρηνική πρόωση προσφέρει ασύγκριτα πλεονεκτήματα, όπως μηδενικές εκπομπές CO₂ κατά τη λειτουργία, εξάλειψη των δεξαμενών καυσίμων και των μεγάλων μηχανοστασίων, σταθερό και προβλέψιμο κόστος ενέργειας και υψηλή καταλληλότητα για πλοία μεταφοράς LNG, υπερμεγέθη πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και πλοία βαθέων υδάτων.
Ωστόσο, η υιοθέτηση εξαρτάται από τα οικονομικά μεγέθη. Οπως παρατηρεί ο κ. Κουρκουντής, «καμία τεχνολογία δεν υιοθετείται σε μεγάλη εμπορική κλίμακα εάν δεν είναι οικονομικά ανταγωνιστική». Καταλήγει, πάντως, ότι «όταν τεθεί σε ισχύ η σχετική νομοθεσία και η πυρηνική πρόωση καταστεί τεχνολογικά ώριμη και εμπορικά βιώσιμη, οι Ελληνες πλοιοκτήτες αναμένεται να είναι από τους πρώτους που θα δώσουν παραγγελίες για πυρηνοκίνητα νέα πλοία».
Το γεγονός ότι τα «Ποσειδώνια 2026» θα φιλοξενήσουν ένα ειδικό σεμινάριο για την πυρηνική πρόωση στην εμπορική ναυτιλία αναδεικνύει πόσο έχει προχωρήσει η συζήτηση, ειδικά σε μια χώρα που ελέγχει περίπου το 20% της παγκόσμιας εμπορικής χωρητικότητας. Ενώ δεν έχουν ανακοινωθεί δημόσιες παραγγελίες για πυρηνικά νεότευκτα, συζητήσεις βρίσκονται σε εξέλιξη σε κύκλους λήψης αποφάσεων.
Ελληνικοί φορείς, νηογνώμονες και διεθνείς οργανισμοί -συμπεριλαμβανομένου του IAEA- συμμετέχουν σε συστηματικό διάλογο για το θεσμικό πλαίσιο χρήσης πυρηνικής ενέργειας στη ναυτιλία.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 6/3/2026)
