Με νοσοκομεία που λειτουργούν στα όρια της κατάρρευσης, κλειστές ΜΕΘ, χειρουργεία που μένουν ανενεργά λόγω έλλειψης προσωπικού, γιατρούς εξαντλημένους από χιλιάδες απλήρωτα ρεπό και νησιά που μένουν χωρίς βασικές ιατρικές ειδικότητες ενόψει της τουριστικής περιόδου, η εικόνα που αποτυπώνει η νέα μεγάλη έρευνα της ΠΟΕΔΗΝ για 38 υγειονομικές μονάδες και 6 προνοιακές δομές σε Κρήτη, Αιγαίο, Κυκλάδες και Ιόνιο προκαλεί σοκ και επαναφέρει με δραματικό τρόπο το ερώτημα αν το ΕΣΥ οδηγείται συνειδητά σε αποδόμηση, όπως αναφέρει το dimokratia.gr.
Η Ομοσπονδία προχωρά την Τετάρτη 27 Μαΐου σε μεγάλη παγκρήτια κινητοποίηση με συγκέντρωση στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου, καταγγέλλοντας ότι η κατάσταση στα νησιά έχει πλέον ξεπεράσει κάθε όριο ασφαλείας για ασθενείς και εργαζόμενους.
Η εικόνα που περιγράφεται στην έκθεση είναι αποκαρδιωτική. Στο Βενιζέλειο, ένα από τα πιο επιβαρυμένα νοσοκομεία της χώρας, λείπουν 183 εργαζόμενοι, ενώ από τις 15 κλίνες ΜΕΘ οι τρεις παραμένουν κλειστές λόγω έλλειψης προσωπικού. Από τις οκτώ χειρουργικές αίθουσες λειτουργούν μόνο οι πέντε. Στο ΠΑΓΝΗ, η Παιδοψυχιατρική Κλινική λειτουργεί ουσιαστικά με έναν μόνο γιατρό, ενώ στη ΜΕΘ Παίδων καταγράφονται σοβαρές ελλείψεις σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό.
Στα Χανιά, οι ελλείψεις φτάνουν το 40%-45% των οργανικών θέσεων, η Πνευμονολογική Κλινική έχει κλείσει και στα επείγοντα εργάζονται μόνο δύο γιατροί, με αποτέλεσμα ατελείωτες αναμονές και εξουθενωμένους υγειονομικούς. Από τα επτά χειρουργικά τραπέζια λειτουργούν μόλις τρία, ενώ μία από τις δύο ΜΕΘ υπολειτουργεί.
Αντίστοιχα δραματική είναι η κατάσταση στο Ρέθυμνο, όπου από τους 92 γιατρούς που προβλέπει το οργανόγραμμα υπηρετούν μόνο 64, ενώ οι ψυχιατρικές υπηρεσίες υπολειτουργούν λόγω έλλειψης προσωπικού. Στον Άγιο Νικόλαο, το νοσοκομείο έχει χάσει το 20% του προσωπικού του μέσα σε τέσσερα χρόνια, με αποτέλεσμα να οφείλονται πάνω από 18.000 ημέρες άδειας και ρεπό στους εργαζόμενους.
Ακόμη πιο επικίνδυνη η κατάσταση στα μικρότερα νησιά
Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη στα μικρότερα νησιά και τις απομακρυσμένες περιοχές. Στην Ιεράπετρα υπηρετεί μόνο ένας αναισθησιολόγος και ένας παθολόγος, ενώ στη Σητεία το νοσοκομείο παραμένει εδώ και περίπου δύο χρόνια χωρίς παθολόγο. Στην Κω δεν υπάρχει κανένας παθολόγος, ενώ η Παθολογική Κλινική στηρίζεται σε γιατρό με δελτίο παροχής υπηρεσιών και σε γενικούς γιατρούς.
Στη Λήμνο δεν υπηρετεί κανένας ουρολόγος, γαστρεντερολόγος ή αναισθησιολόγος, ενώ η ΜΕΘ δεν λειτούργησε ποτέ λόγω ελλείψεων. Στη Σάμο δεν υπάρχει ούτε παθολόγος ούτε οφθαλμίατρος, ΩΡΛ, νευροχειρουργός ή ογκολόγος, ενώ οι βάρδιες βγαίνουν κυριολεκτικά «στο όριο ασφαλείας», με μία νοσηλεύτρια ανά βάρδια.
Στη Ρόδο, ένα από τα μεγαλύτερα νησιά της χώρας και βασικός τουριστικός προορισμός, οφείλονται σχεδόν 16.000 ρεπό στους εργαζόμενους. Από τις επτά χειρουργικές αίθουσες λειτουργούν μόνο οι δύο, ενώ ο υπερσύγχρονος μαγνητικός τομογράφος λειτουργεί μία φορά την εβδομάδα λόγω έλλειψης προσωπικού.
Ανάλογη εικόνα εγκατάλειψης καταγράφεται και στις Κυκλάδες. Στη Σύρο λείπουν κρίσιμες ειδικότητες όπως νευρολόγος, ψυχίατρος και δερματολόγος, ενώ στην Τήνο το Κέντρο Υγείας καλύπτεται ουσιαστικά από δύο αγροτικούς γιατρούς. Στη Μήλο υπηρετούν μόνο δύο νοσηλευτές, ενώ στην Ίο δεν υπάρχει κανένας παιδίατρος στο νησί.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν οι καταγγελίες για το νοσοκομείο της Σαντορίνης, όπου – σύμφωνα με την ΠΟΕΔΗΝ – γιατροί με μπλοκάκι λαμβάνουν αμοιβές που φτάνουν ετήσια επίπεδα 100.000 ευρώ για λίγες ημέρες εργασίας τον μήνα, την ώρα που οι μόνιμοι εργαζόμενοι του ΕΣΥ αμείβονται με χαμηλούς μισθούς και αδυνατούν ακόμη και να βρουν σπίτι για να μείνουν στο νησί.
Υπό κατάρρευση και οι προνοιακές δομές
Την ίδια ώρα, δραματική είναι η κατάσταση και στις προνοιακές δομές. Στο ΚΚΠΠ Βορείου Αιγαίου, σύμφωνα με την καταγγελία, οι εργαζόμενοι «ζητιανεύουν» φάρμακα ή τα πληρώνουν από την τσέπη τους για ασθενείς που δεν μπορούν να τα αγοράσουν, καθώς υπάρχει μόνο ένας ιδιώτης γενικός γιατρός που δεν μπορεί να συνταγογραφήσει.
Η έκθεση της ΠΟΕΔΗΝ σκιαγραφεί ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας που λειτουργεί χάρη στην υπερεργασία, στις μετακινήσεις προσωπικού, στους επικουρικούς και στις πρόχειρες λύσεις της τελευταίας στιγμής. Νοσοκομεία χωρίς παθολόγους, ΜΕΘ που δεν άνοιξαν ποτέ, κλειστές κλινικές, εργαζόμενοι εξαντλημένοι και νησιά που ετοιμάζονται να μπουν στην πιο απαιτητική τουριστική περίοδο με δομές στα όρια της διάλυσης.
Και ενώ οι ανάγκες αυξάνονται εκρηκτικά κάθε καλοκαίρι, η κυβέρνηση κατηγορείται ότι συνεχίζει να αντιμετωπίζει το ΕΣΥ με λογική «διαχείρισης φθοράς», αφήνοντας κρίσιμες μονάδες να αδειάζουν από προσωπικό και βασικές υπηρεσίες υγείας να καταρρέουν, ιδιαίτερα στην νησιωτική Ελλάδα.
