«Το Ταμείο Ανάκαμψης και τα ΕΣΠΑ διατέθηκαν σε πολύ λίγους ΑΦΜ» αποκαλύπτει ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας – ΒΕΑ Κωνσταντίνος Δαμίγος, μιλώντας στην «DEALnews», κρούοντας ακόμα μία φορά το καμπανάκι στο τεράστιο ζήτημα της ρευστότητας που αντιμετωπίζουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. «Εχουμε πρόβλημα στις χρηματοδοτήσεις, έχουμε πρόβλημα στον δανεισμό, έχουμε γενικότερα πρόβλημα σε ρευστότητα. Οι μικροί και πολύ μικροί επιχειρηματίες δεν μπορούν να περάσουν το κατώφλι της τράπεζας. Οι μικρές επιχειρήσεις και πολύ μικρές δεν μπορούν να μπούνε στα προγράμματα ΕΣΠΑ» προσθέτει ο Κωνσταντίνος Δαμίγος, που βλέπει ότι οι ΜμΕ δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα αυστηρά χρηματοοικονομικά κριτήρια που τίθενται από την κυβέρνηση για την ένταξή τους σε αυτά τα προγράμματα.
ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΖΑΜΠΑΡΑ
«Οταν φτιάχνεις ένα πρόγραμμα χρηματοδοτικό και βάζεις αυστηρά κριτήρια, τότε δυστυχώς έχεις πετάξει το σύνολο της αγοράς εκτός. Και το πρόγραμμα των ΕΣΠΑ φοβάμαι ότι θα πάει και αυτό σε λίγους ΑΦΜ. Ισως για να γίνω καυστικός -γιατί πρέπει να γίνω-, τελικά αγαπάμε τη μικρή και πολύ μικρή επιχείρηση σε αυτή τη χώρα; Θέλουμε να τη στηρίξουμε, θέλουμε παραγωγή; Εκείνο που δεν μπορούμε να καταλάβουμε είναι πώς θέτουν κάποιες προϋποθέσεις για τη χρηματοδότηση των ΜμΕ που δεν συμβαδίζουν με τα δεδομένα» επισημαίνει ο πρόεδρος του ΒΕΑ, που καλεί την Πολιτεία να «δει τον επιχειρηματία με θετικό μάτι. Οι μικρομεσαίοι είναι αυτοί που στήριξαν την οικονομία στα δύσκολα χρόνια. Αυτές οι επιχειρήσεις, οι μικρές και πολύ μικρές».
Διαβάστε ακόμα: Μικρομεσαίες επιχειρήσεις – Προβλήματα, προκλήσεις και προοπτικές
Αναφερόμενος, δε, στο Ταμείο Ανάκαμψης, το οποίο πλέον έχει φτάσει στο τέλος του, ο Κωνσταντίνος Δαμίγος παρουσιάζεται αποκαλυπτικός: «Πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουμε ότι ο τίτλος του ήταν Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Αλλά την ανθεκτικότητα την ξεχνάμε, χάθηκε! Δεν γίνεται να μιλάμε για επιχειρηματικό σχέδιο από μικρή και πολύ μικρή επιχείρηση και να προβλέπει το σχέδιο ότι θα πρέπει το business plan που θα κατατεθεί να είναι στο ποσό των 300.000 ευρώ. Αν μια πολύ μικρή επιχείρηση, ένας αυταπασχολούμενος -και όταν λέμε για πολύ μικρή μιλάμε με έναν, δύο εργαζομένους- είχε ρευστότητα 200-300.000, δεν νομίζω ότι θα στρεφόταν στη χρηματοδότηση. Πρέπει, λοιπόν, να σκεφτούμε και να αγκαλιάσει η Πολιτεία τη στήριξη της μικρής επιχείρησης και κυρίως της μεταποίησης. Το λέω συνέχεια αυτό, διότι είναι άξονας. Πρέπει να το κάνουμε κτήμα μας να στηρίξουμε τη μεταποιητική επιχείρηση. Κάτι που παράγεται στη χώρα, αυτό αφήνει τον πραγματικό πλούτο. Χωρίς να έχω τίποτα με τις υπηρεσίες, δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτές.
Αλλά, όπως λέω πολλές φορές, ένα προϊόν που εισάγεται από μια ξένη χώρα αφήνει απλώς εδώ στη χώρα μας μόνο το εμπορικό κέρδος. Εάν όμως αυτό το προϊόν κατασκευαστεί στη χώρα, θα υπάρχει μία διαδρομή για τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν και τα άτομα που θα εργαστούν γι’ αυτό, με το χρήμα αυτό να μένει στο τέλος στην κοινωνία, στην ελληνική αγορά. Και αν γίνει και εξαγωγή, τότε το προϊόν έχει υπεραξία».
«Το επιτόκιο του 5,8% θυμίζει λίγο… τοκογλυφία!»
Οι μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις έχουν τρομακτικά προβλήματα σε όλο το φάσμα του επιχειρείν, αλλά, δυστυχώς, δεν φαίνεται να υπάρχουν ανοιχτά αυτιά να ακούνε τα λεγόμενα του ΒΕΑ, προσθέτει ο πρόεδρος του επιμελητηρίου, ο οποίος πρόσφατα παρενέβη και στη δημόσια διαβούλευση του νομοσχεδίου για τις ρυθμίσεις των χρεών και τον εξωδικαστικό μηχανισμό. «Η θέση μας και όλων των κοινωνικών φορέων είναι ξεκάθαρη. Να επανέλθουν οι 120 δόσεις, να υπάρξει απομείωση των κεφαλαίων και των πρόσθετων τελών και εννοείται μηδενικό επιτόκιο. Αυτή τη στιγμή ακούμε για μια ρύθμιση των 70 δόσεων και 5,8 επιτόκιο. Αυτό θυμίζει λίγο… τοκογλυφία!» σχολιάζει, ενώ επισημαίνει ότι οι προτάσεις του ΒΕΑ κρίνονται από την κυβέρνηση ως μη βιώσιμες, δίχως όμως κάτι τέτοιο να ισχύει. «Αντικρούουν τις προτάσεις μας, υποστηρίζοντας ότι δοκιμάστηκαν και δεν πέτυχαν. Βέβαια η εποχή που το δοκίμασαν, ήταν ακριβώς με την έναρξη της υγειονομικής κρίσης του κορονοϊού. Οπότε καταλαβαίνετε ότι οι συνάδελφοι το μόνο που δεν θα κοίταζαν εκείνη την εποχή ήταν να πάνε να ρυθμίσουν χρέη. Τότε όλοι δεν ξέραμε αν την άλλη μέρα θα ζούμε ή δεν θα ζούμε. Βέβαια, αξίζει να σημειωθεί ότι οι ρυθμίσεις που έγιναν τότε εκτελούνται στο ακέραιο σήμερα. Αρα δεν είναι κακό να το ξαναδοκιμάσουμε. Και αναρωτιόμαστε γιατί δεν το δοκιμάζουμε. Και το κράτος θα βάλει λεφτά στα ταμεία του και οι επιχειρήσεις θα πάρουν μια ανάσα».
Ένας άλλος τομέας, εξίσου σημαντικός, είναι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς τους επιχειρηματίες, που, όπως αποκαλύπτουν τα στοιχεία, αγγίζουν τα 4 εκατ. ευρώ. «Εδώ κι αν υπάρχει ακόμα ένα οξύμωρο. Το κράτος με το που εσύ χρωστάς σού κόβει ασφαλιστική φορολογική ενημερότητα, σου κλειδώνει λογαριασμούς, σε κρεμάει στα “μανταλάκια”, να το πούμε έτσι λαϊκά, και από την άλλη το κράτος, όταν είναι οφειλέτης, σου λέει εντάξει θα τα πάρεις! Εάν ένας μικρός επαγγελματίας που έχει κάνει μια μικρή σύμβαση με το Δημόσιο δεν πληρωθεί τα τρία, τέσσερα, πέντε χιλιάρικα -διότι για τέτοια ποσά μιλάμε-, τότε έχει καταστραφεί. Πώς θα πληρώσει τον ΦΠΑ; Κι εδώ υπάρχει ακόμα ένα οξύμωρο: Να σου χρωστάει το κράτος ή κάποιος δήμος, να τιμολογείς, να καταθέτεις το τιμολόγιο και να έρχεται η ώρα του ΦΠΑ, το οποίο ο επιχειρηματίας πρέπει να προπληρώσει τον ΦΠΑ από την τσέπη του και να είναι στη λογική του όποτε τα πάρει από το κράτος ή από τον δήμο! Και για τον λόγο αυτό δεν είναι λίγοι οι επιχειρηματίες που αποφεύγουν και τις συναλλαγές του Δημοσίου. Διότι φοβούνται αυτή την κατάσταση» καταλήγει ο πρόεδρος του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (26 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026)
Διαβάστε ακόμα: Αλεξάνδρα Πάλλη-Γιαννακοπούλου: «Οι πόροι αποκτούν αξία όταν φτάνουν στις μικρές επιχειρήσεις»
