Γιατί παρεξηγήθηκαν τοποθετήσεις του όπως το «δεν είναι ακριβά τα προϊόντα, οι μισθοί είναι χαμηλοί» ή αυτές περί μη ύπαρξης «καρτέλ» και «υπερκερδών» στην αγορά
Η πρώτη -διετής- θητεία του Σπύρου Θεοδωρόπουλου στην προεδρία του ΣΕΒ, από την εκλογή του, το καλοκαίρι του 2024, έως την επανεκλογή του, το 2026, χαρακτηρίστηκε από μια προσπάθεια επαναφοράς της βιομηχανίας και της παραγωγικότητας στο επίκεντρο.
Ωστόσο, η ρητορική που υιοθέτησε ο επιχειρηματίας με τη θεσμική ιδιότητά του, η ατζέντα του και οι στρατηγικές του επιλογές του, ως επικεφαλής του κορυφαίου φορέα-εκπροσώπου της ελληνικής επιχειρηματικότητας, προκάλεσαν σε αρκετές περιπτώσεις επικρίσεις, από διάφορες πλευρές. Αλλοτε πιο… σιωπηρά, άλλοτε σε πιο οξείς τόνους. Από εργαζομένους, από την αντιπολίτευση αλλά και από την κοινή γνώμη.
Διαβάστε ακόμα: Μυτιληναίος: Χωρίς φθηνότερη ενέργεια, η παραγωγή θα φύγει από την Ευρώπη
Κυρίως διότι του καταλογίζεται ότι δεν άσκησε τις πιέσεις που θα έπρεπε προς την κυβέρνηση για να εξασφαλίσει, π.χ., μια πιο δραστική και άμεση λύση στο μείζον πρόβλημα το οποίο «γονατίζει» ολόκληρο τον βιομηχανικό κλάδο και προκαλεί σοβαρούς κινδύνους για νέα «λουκέτα» και απώλειες θέσεων εργασίας. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τα υψηλά λειτουργικά κόστη, με σοβαρότερο πρόβλημα όλων την… πανάκριβη ηλεκτρική ενέργεια.
Η στάση του ΣΕΒ χαρακτηρίστηκε, γενικώς, «χαλαρή», έστω και αν σε ορισμένες χρονικές στιγμές οι τόνοι ανέβηκαν, σε επίπεδο δημόσιων τοποθετήσεων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν λύθηκε (ακόμη) το θέμα του υπέρογκου ενεργειακού κόστους για την ελληνική βιομηχανία επί των ημερών του.
Θα λυθεί, άραγε; Ολοι περιμένουν να το τοποθετήσει στην κορυφή της νέας του ατζέντας, για την προσεχή διετία 2026-2028 και να πιέσει πολύ περισσότερο, πόσο μάλλον δε από τη στιγμή που οι εθνικές εκλογές δεν αργούν, με την προεκλογική περίοδο να του προσφέρει, αναμφίβολα, ένα καλό «πλεονέκτημα» στις όποιες προσεχείς συνομιλίες του με τον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς…
Οσο για την πολυσυζητημένη «διαφοροποίηση του παραγωγικού μοντέλου της χώρας», κοινή είναι η παραδοχή ότι όσοι έχουν συμμετάσχει σε αυτόν τον «διάλογο», συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής ηγεσίας του ΣΕΒ, αρκέστηκαν σε μια θεωρητική προσέγγιση (και αυτού) του ζητήματος, μια και στην πράξη δεν άλλαξε… τίποτα, με ό,τι αυτό σημαίνει για την ελληνική οικονομία.
Και βεβαίως, προς την ίδια κατεύθυνση, η όποια προσπάθεια προώθησης ή ενίσχυσης των «εθνικών επενδύσεων» προς τον παραγωγικό τομέα κρίνεται επιεικώς «αναιμική», με ευθύνη και των φορέων οι οποίοι δεν κατάφεραν να πιέσουν την κυβέρνηση και τους υπουργούς όσο θα έπρεπε κατά την περίοδο που το Ταμείο Ανάκαμψης «μοίραζε δισ». Μια ευκαιρία η οποία χάθηκε…
«ΠΛΕΟΝ ΘΑ ΚΡΙΘΕΙ ΠΙΟ ΑΥΣΤΗΡΑ»
Η «διπλή εκλογική νίκη» του ιδίου του Σπύρου Θεοδωρόπουλου δεν αναιρεί το γεγονός ότι γίνονται και λάθη, για τα οποία δικαίως ή και αδίκως, καμιά φορά, ασκείται κριτική. Και ίσως αν ήταν άλλος στη θέση του να διέπραττε περισσότερα από εκείνον. Ή και λιγότερα…
Στελέχη της αγοράς, με πείρα σε αυτά τα θέματα, συνηθίζουν πάντως να λένε το εξής: έχει αποδειχτεί και ιστορικά ότι σχεδόν ποτέ ένας πρόεδρος του ΣΕΒ δεν προλαβαίνει να κάνει ή να αλλάξει στην πρώτη του θητεία όλα όσα πραγματικά θα ήθελε.
Αρα δεν θεωρείται εύκολο να κριθεί. «Θα κριθεί όμως, σαφώς πιο αυστηρά και με πιο απόλυτο τρόπο, για τη δεύτερη θητεία του» προσθέτουν τα ίδια πρόσωπα.
Εκεί δύσκολα θα υπάρξει δικαιολογία. Η επανεκλογή του κ. Θεοδωρόπουλου στον προεδρικό θώκο του ΣΕΒ (ενός επιχειρηματία με μακρόχρονη και επιτυχημένη πορεία στον κλάδο των τροφίμων, μια ιδιαίτερα απαιτητική και ανταγωνιστική αγορά) ήρθε μάλλον… αθόρυβα, καθώς λειτούργησαν και οι «άγραφοι» νόμοι που θέλουν πράγματι τη μία θητεία να μην είναι αρκετή. Κι έτσι παίρνει και εκείνος μια «δεύτερη ευκαιρία» για να δώσει τις απαντήσεις που «χρωστά» σε κάποιους…
ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΦΕΡΑΝ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ
Ορισμένες από τις κατά καιρούς δηλώσεις του προέδρου του ΣΕΒ προκάλεσαν δυσαρέσκεια και στάθηκαν αιτία για να δεχθεί και ο ίδιος αυστηρή κριτική στη διάρκεια της διετούς πρώτης θητείας του στο κορυφαίο αξίωμα του εγχώριου επιχειρείν.
Αν και πρωταγωνίστησε στον «αγώνα» για την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων και των αυξήσεων που απορρέουν από αυτές για τις αποδοχές των εργαζομένων σε διαφόρους κλάδους της ελληνικής αγοράς, αδίκησε τον εαυτό του με όσα είπε για τη… σχέση της ακρίβειας με τους μισθούς.
Η φράση του «δεν είναι ακριβά τα προϊόντα, οι μισθοί είναι χαμηλοί» ήταν μία από τις πιο αμφιλεγόμενες τοποθετήσεις του, όπως και η δημόσια σφοδρή επίθεσή του σε όσους κάνουν λόγο περί «καρτέλ» και «υπερκερδών», λέγοντας ότι τέτοιες κατηγορίες στιγματίζουν άδικα τις επιχειρήσεις.
Η πρώτη δήλωση θεωρήθηκε από πολλούς, από συνδικάτα και καταναλωτικές οργανώσεις, ως μια έμμεση απόπειρα αποποίησης των ευθυνών της επιχειρηματικής κοινότητας για την ακρίβεια και τον λεγόμενο πληθωρισμό της απληστίας (greedflation).
Αρκετοί του καταλόγισαν ότι, αν και αναγνώρισε το πρόβλημα των χαμηλών αμοιβών, η θέση του ότι η λύση περνά ουσιαστικά μέσα από την αύξηση της παραγωγικότητας και όχι μέσω άμεσων θεσμικών αυξήσεων ή ελέγχων στα περιθώρια κέρδους προκάλεσε αντιδράσεις.
Με την απόρριψη των κατηγοριών για «καρτέλ» και «υπερκέρδη», ο κ. Θεοδωρόπουλος τάχθηκε σθεναρά μεν κατά της «δαιμονοποίησης» της επιχειρηματικότητας, αλλά σε μια περίοδο που η Επιτροπή Ανταγωνισμού και οι καταναλωτές πίεσαν (και πιέζουν) για αυστηρότερους ελέγχους σε κρίσιμους κλάδους, όπως τα τρόφιμα και η ενέργεια, η στάση του ΣΕΒ ερμηνεύτηκε από επικριτές ως «συντεχνιακή κάλυψη» πρακτικών που επιβαρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Η «βροχή» από πρόστιμα ύψους πολλών εκατομμυρίων και οι αλλεπάλληλοι έλεγχοι που πραγματοποιούν επί μήνες -μέχρι και τούτη τη στιγμή- οι αρμόδιες Αρχές σε πολυεθνικές και αλυσίδες σούπερ μάρκετ για υπέρβαση των περιθωρίων κέρδους αποτελούν μια ηχηρή απάντηση στους ισχυρισμούς περί «άδικου στιγματισμού επιχειρήσεων»!
Το «ιταλικό μοντέλο», η T.N. και οι συγχωνεύσεις
Πολλές φορές, αλλιώς λες κάτι, αλλιώς το καταλαβαίνει ο πολύς κόσμος και τελικά υπάρχουν δηλώσεις που παρεξηγούνται, είτε με λόγο είτε και χωρίς…
«Για να λειτουργήσει η αγορά χρειάζεται την απουσία του κράτους, που δουλειά του είναι να θέτει κατευθύνσεις, όχι να παρεμβαίνει» είχε πει πριν από έναν χρόνο ο πρόεδρος του ΣΕΒ, την ώρα που η κυβέρνηση προωθούσε νέο πακέτο μέτρων για τη ρύθμισή της.
Κάποιοι απάντησαν ότι πρόκειται για μια… άτοπη τοποθέτηση, καθώς ζούμε σε μια εποχή που κλιματική κρίση, ενεργειακή μετάβαση και διεθνείς γεωπολιτικές αναταράξεις απαιτούν ισχυρό ρυθμιστικό και υποστηρικτικό ρόλο από το κράτος για την προστασία των πιο αδύναμων και των υποδομών.
Από την άλλη, το γεγονός ότι διατήρησε «ψηλά» το ζήτημα της υποστήριξης της υγιούς επιχειρηματικότητας, έστω και στη θεωρία, όπως και την ανάγκη εξεύρεσης λύσης για το ενεργειακό πρόβλημα, ενώ πίεσε για τη βελτίωση των εργασιακών σχέσεων, σίγουρα προσμετρώνται υπέρ του Σπύρου Θεοδωρόπουλου.
Ο ΣΕΒ, υπενθυμίζεται, τάχθηκε υπέρ του λεγόμενου «ιταλικού μοντέλου»: ενός σχεδίου το οποίο προβλέπει μακροχρόνια πρόσβαση των βιομηχανιών σε ηλεκτρική ενέργεια σε προκαθορισμένες τιμές, με συμμετοχή σε έργα Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
Αίτημα που μεταφέρθηκε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μέσω της BusinessEurope, στο πλαίσιο της συζήτησης για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, αλλά δεν έπαψε να προκαλεί προβλήματα.
Εστίασε στην παραγωγικότητα, χαρακτηρίζοντας μόνη διέξοδος για να γίνει ανταγωνιστική η ελληνική οικονομία το «να διορθώσουμε το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών», τόνισε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θεωρείται «επανάσταση», αλλά όχι απειλή («θα είναι εργαλείο, βοηθός») και τάχθηκε υπέρ της συγκέντρωσης και της δημιουργίας μεγαλύτερων επιχειρηματικών σχημάτων.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 26/6/2026)
Διαβάστε ακόμα: Νιτσιάκος vs Πίνδος: Ξέσπασε μεγάλος πόλεμος για το 1,5 δισ. ευρώ της αγοράς κοτόπουλου – Χτυπήματα, διαψεύσεις και απειλές
