Λίγες ημέρες μετά τον ανασχηματισμό της «λευκής πετσέτας», την καταιγίδα δημοσκοπήσεων που πασχίζει να επιβάλει την εικόνα μιας δήθεν αδιαμφισβήτητης «γαλάζιας» κυριαρχίας και τη νέα μετωπική σύγκρουση του Μεγάρου Μαξίμου με τον Αντώνη Σαμαρά, η συνολική εικόνα που απομένει είναι εκείνη μιας κυβέρνησης που κινείται ολοένα και περισσότερο με όρους πολιτικής επιβίωσης. Πίσω από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα, τις αναγωγές ποσοστών και τα συνθήματα περί σταθερότητας, διακρίνεται η αγωνιώδης προσπάθεια ενός συστήματος εξουσίας να συγκρατήσει τη φθορά, να περιορίσει τις διαρροές και να αποτρέψει την περαιτέρω αποσυσπείρωση της εκλογικής του βάσης.
ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΒΒΑΔΙΑ
Ο πρόσφατος ανασχηματισμός υπήρξε ίσως η πιο καθαρή παραδοχή ότι το πολυδιαφημισμένο αφήγημα της «αριστείας» έχει πλέον καταρρεύσει κάτω από το βάρος της αμείλικτης πραγματικότητας. Για χρόνια η κυβέρνηση Μητσοτάκη επένδυσε επικοινωνιακά στους «άριστους», στους τεχνοκράτες και στους ειδικούς. Σήμερα όμως φαίνεται πως οι προτεραιότητες έχουν αλλάξει δραματικά. Το ζητούμενο δεν είναι πλέον η τεχνοκρατική επάρκεια, αλλά η προθυμία και η χρησιμότητα. Η πρόσφατη συνέντευξη του κυβερνητικού εκπροσώπου ήταν αποκαλυπτική. Ερωτηθείς για την αναβάθμιση του Δημήτρη Μαρκόπουλου και την τοποθέτηση του Στράτου Σιμόπουλου, δεν επικαλέστηκε εξειδικευμένες γνώσεις, διοικητική εμπειρία ή κάποιο ιδιαίτερο βιογραφικό πλεονέκτημα. Το βασικό επιχείρημα ήταν όταν χρειάστηκε «βγήκαν μπροστά στα δύσκολα». Με άλλα λόγια, το Μαξίμου επιβραβεύει όσους ανέλαβαν να μεταφέρουν το κυβερνητικό επιχείρημα στις πιο δύσκολες και σκοτεινές συγκυρίες.
Διαβάστε ακόμα: Συντάξεις – επιδόματα: Ο «χάρτης» των πληρωμών ΕΦΚΑ, ΔΥΠΑ από 15 έως 19 Ιουνίου
Η περίπτωση του Δημήτρη Μαρκόπουλου είναι ενδεικτική. Ο βουλευτής που ταυτίστηκε πολιτικά με την εξεταστική επιτροπή για το έγκλημα των Τεμπών, μια διαδικασία που έχει καταγραφεί ως μία από τις πιο σκοτεινές κοινοβουλευτικές στιγμές της τελευταίας περιόδου, αναβαθμίστηκε σε υφυπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, με αρμοδιότητα τη φορολογική πολιτική. Ακόμα πιο αποκαλυπτικές ήταν οι κυβερνητικές διαρροές που ακολούθησαν, σύμφωνα με τις οποίες το συγκριτικό του πλεονέκτημα δεν είναι η γνώση των δημόσιων οικονομικών, αλλά η ικανότητά του να επικοινωνεί με λαϊκό τρόπο τις κυβερνητικές παροχές προς τους πολίτες. Η αριστεία αντικαταστάθηκε από την επικοινωνιακή αποτελεσματικότητα και οι τεχνοκράτες από τους πρόθυμους υπερασπιστές της κυβερνητικής γραμμής. Αντίστοιχα, η επιλογή του Στράτου Σιμόπουλου για τη θέση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί. Σε μια περίοδο κατά την οποία το Μέγαρο Μαξίμου παρακολουθεί με αυξανόμενη ανησυχία τις διαρροές προς τα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, επιλέγει πρόσωπα που θεωρεί ότι μπορούν να συνομιλήσουν με ένα παραδοσιακό κομματικό ακροατήριο, το οποίο εμφανίζει ολοένα και μεγαλύτερα σημάδια απομάκρυνσης.
Δημοσκοπικό «κύμα» με πολλά ερωτήματα
Την ίδια στιγμή το πολιτικό σκηνικό κατακλύζεται από μια αδιάκοπη παραγωγή δημοσκοπήσεων. Σχεδόν καθημερινά εμφανίζονται νέες μετρήσεις που αναπαράγουν το ίδιο πολιτικό αφήγημα: η Νέα Δημοκρατία παραμένει κυρίαρχη, η πρωτιά της δεν αμφισβητείται και το βασικό ερώτημα είναι πόσο κοντά βρίσκεται στην αυτοδυναμία. Ωστόσο, πίσω από την επανάληψη των ίδιων συμπερασμάτων γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις την πραγματικότητα ή επιχειρούν να τη διαμορφώσουν; Την ώρα που η κοινωνία συνεχίζει να ασφυκτιά από την ακρίβεια, το στεγαστικό πρόβλημα, τη συρρίκνωση των εισοδημάτων και τη διαρκή κρίση εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς, η δημόσια συζήτηση μεταφέρεται συστηματικά από τα πραγματικά προβλήματα στα ποσοστά και στις εκτιμήσεις ψήφου. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν η πρόθεση ψήφου υποχωρεί στο παρασκήνιο και πρωταγωνιστούν οι αναγωγές των αναποφάσιστων, οι οποίες δημιουργούν μια εικόνα πολύ ισχυρότερης πολιτικής επιρροής από εκείνη που καταγράφεται στην πραγματική εκλογική βάση.
«Πόλεμος» στον Σαμαρά, με χρήση έμμισθων τρολ
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ένας από τους μεγαλύτερους πονοκεφάλους για το Μέγαρο Μαξίμου παραμένει ο Αντώνης Σαμαράς. Παρότι βρίσκεται εδώ και μήνες εκτός Νέας Δημοκρατίας, ο πρώην πρωθυπουργός εξακολουθεί να διατηρεί σημαντική επιρροή σε τμήματα της παραδοσιακής «γαλάζιας» βάσης. Γι’ αυτό και κάθε δημόσια παρέμβασή του αντιμετωπίζεται από το κυβερνητικό στρατόπεδο με εμφανή νευρικότητα. Το σφυροκόπημά του από το Ηράκλειο της Κρήτης αλλά και οι πρόσφατες δηλώσεις του διευθυντή του γραφείου Τύπου του Νίκου Τσιούτσια περί οργανωμένης επιχείρησης αποδόμησης του πρώην πρωθυπουργού από κύκλους που βρίσκονται κοντά στο Μαξίμου ανέβασαν εκ νέου το πολιτικό θερμόμετρο.
Οι αναφορές σε έμμισθα τρολ σε συστηματική απαξίωση της πολιτικής του διαδρομής και σε στοχευμένες επιθέσεις αποτυπώνουν το βάθος της σύγκρουσης που έχει πλέον αποκτήσει χαρακτηριστικά ανεπίστρεπτης ρήξης. Το πρόβλημα για την κυβέρνηση δεν είναι μόνο οι δημόσιες παρεμβάσεις του Αντώνη Σαμαρά. Είναι κυρίως η απήχηση που εξακολουθεί να έχει σε ένα τμήμα των ψηφοφόρων που αισθάνονται ότι η Νέα Δημοκρατία έχει απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές ιδεολογικές της αναφορές. Αυτή ακριβώς η δεξαμενή ψηφοφόρων είναι που προκαλεί ανησυχία στο κυβερνητικό επιτελείο, καθώς ενδεχόμενες νέες πολιτικές πρωτοβουλίες θα μπορούσαν να επιταχύνουν τις διαρροές προς τα δεξιά. Κάπως έτσι η κυβέρνηση δείχνει ολοένα και περισσότερο να αναλώνεται στη διαχείριση της φθοράς της, στην αναζήτηση τρόπων συσπείρωσης και στην αποτροπή νέων απωλειών. Κι αυτό, τελικά, αποτελεί τη μεγαλύτερη διάψευση του επίπλαστου αφηγήματος της αυτοπεποίθησης και της κυριαρχίας που εδώ και μήνες επιχειρεί να προβάλλουν από το Μέγαρο Μαξίμου, μη μπορώντας να πείσουν ούτε τους εαυτούς τους.
Διαβάστε ακόμα: Κωνσταντίνος Κουσκούκης – Συνέντευξη: Ιαματικός τουρισμός και τουρισμός ευεξίας
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (12 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026)
