Ο νέος πόλεμος με επίκεντρο το Ιράν δεν απειλεί μόνο τις τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. Απειλεί να ανοίξει έναν πολύ πιο πλατύ λογαριασμό για την παγκόσμια οικονομία, χτυπώντας κλάδους που φτάνουν κατευθείαν στην τσέπη των νοικοκυριών: τα τρόφιμα, τα λιπάσματα, τη βιομηχανία και τα βασικά μέταλλα.
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα της νέας ανάλυσης του Atlantic Council, με τίτλο “The Iran war’s economic fallout won’t stop at oil – agriculture and aluminum are next”, η οποία δημοσιεύθηκε στις 27 Μαρτίου 2026 και υπογράφεται από τον Amin Mohseni-Cheraghlou. Η ουσία της είναι απλή: όποιος νομίζει ότι η κρίση θα μείνει μόνο στην ενέργεια, μάλλον βλέπει μόνο τη μισή εικόνα.
Συγκεκριμένα, η ανάλυση θυμίζει ότι κάτι ανάλογο είχε συμβεί μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, όταν δεν ανέβηκε μόνο το πετρέλαιο, αλλά και το σιτάρι, ο χάλυβας, το αλουμίνιο, το νικέλιο και άλλα βασικά εμπορεύματα. Σήμερα, η αγορά βρίσκεται ξανά μπροστά σε παρόμοιο κίνδυνο, επειδή η πίεση στο Στενό του Ορμούζ επηρεάζει όχι μόνο περίπου το ένα πέμπτο της παγκόσμιας κατανάλωσης πετρελαϊκών υγρών, αλλά και ροές LNG και μια σειρά από κρίσιμες πρώτες ύλες.
ΑΥΞΗΣΗ ΤΙΜΩΝ ΣΤΟ ΡΑΦΙ
Το πιο ανησυχητικό, όμως, βρίσκεται αλλού. Όπως επισημαίνει η ανάλυση, περίπου το ένα τρίτο των παγκόσμιων λιπασμάτων περνά από το Ορμούζ, ενώ τα κράτη του Περσικού Κόλπου καλύπτουν σχεδόν το μισό του παγκόσμιου θαλάσσιου εμπορίου ουρίας και περίπου το 30% της παγκόσμιας ζήτησης αμμωνίας. Αυτό σημαίνει ότι αν συνεχιστεί η αναταραχή, η πίεση δεν θα φανεί μόνο στους traders και στις ενεργειακές εταιρείες. Θα φανεί και στις σπορές, στο κόστος παραγωγής τροφίμων και τελικά στα ράφια.
ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ
Το κείμενο του Atlantic Council στέκεται ιδιαίτερα και στο αλουμίνιο. Το μέταλλο αυτό είναι κρίσιμο για μεταφορές, συσκευασίες, κατασκευές και βιομηχανία, άρα μια νέα άνοδος στις τιμές του μεταφέρεται γρήγορα στην πραγματική οικονομία. Με απλά λόγια, η κρίση στον Κόλπο δεν κινδυνεύει να εξελιχθεί μόνο σε ενεργειακό σοκ, αλλά σε ευρύτερο σοκ προσφοράς με πληθωριστικές συνέπειες.
Το πραγματικό μήνυμα της ανάλυσης είναι σαφές: ο πόλεμος δεν απειλεί απλώς να ακριβύνει τη βενζίνη. Απειλεί να ξαναβάλει φωτιά σε μια ολόκληρη αλυσίδα κόστους, από το χωράφι και το λίπασμα μέχρι το εργοστάσιο και το σούπερ μάρκετ. Και αυτό είναι πολύ πιο σοβαρό από μια ακόμη άνοδο του Brent.
