Κομισιόν και Eurogroup σχεδιάζουν να αντιμετωπίσουν τη χειρότερη ενεργειακή κρίση στη σύγχρονη Ιστορία της Ευρώπης, με μέτρα που δεν θα ξεπερνούν το 0,3% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση
ΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ ΓΕΛΑΝΤΑΛΙ
Σε αύξηση των επιτοκίων υποχρεώθηκε να προχωρήσει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Στροφή 180° από την πρότερη θέση του διοικητικού συμβουλίου και των μελών-κεντρικών τραπεζιτών χωρών-μελών της Ευρώπης. Πλήρης επιβεβαίωση όσων εξαρχής ήταν επιφυλακτικοί ως προς τα ουσιαστικά περιθώρια ευελιξίας που (δεν) έχει η Φρανκφούρτη, δυστυχώς σε μία πολύ δύσκολη περίοδο για την οικονομία της γηραιάς ηπείρου, συνακόλουθα των κοινωνιών της που είναι στα… κάγκελα.
Διαβάστε ακόμα: Κωνσταντίνος Κουσκούκης – Συνέντευξη: Ιαματικός τουρισμός και τουρισμός ευεξίας
Για να τα λέμε ως έχουν, στη συνεδρίαση της Τετάρτης και της Πέμπτης τα μέλη του συμβουλίου του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος κατέδειξαν την αλλαγή στρατηγικής που είχαν χαράξει όχι επειδή θέλουν, αλλά πολύ απλά γιατί δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά. Παράλληλα καταδείχθηκε η αδυναμία τους να ασκήσουν την όποια διαχειριστική δεινότητα για να αμβλυνθούν οι ασφυκτικές πιέσεις των επάλληλων κρίσεων. Για την Κομισιόν ούτε λόγος, είναι εδώ και καιρό στον… κόσμο της, όπως θα αναλύσουμε στη συνέχεια.
Οντως, οι κεντρικοί τραπεζίτες των χωρών-μελών έχουν δίκιο επικαλούμενοι τις συνθήκες που τους υποχρεώνουν να αυξήσουν στο 2,25% το βασικό επιτόκιο, με συνέπεια την περαιτέρω πίεση στην ασθμαίνουσα οικονομία/επιχειρηματικότητα της γηραιάς ηπείρου.
Είναι το ενεργειακό κόστος, που υφίσταται όμως εδώ και χρόνια, με τον πόλεμο στον Περσικό απλώς να παροξύνει το πρόβλημα. Τι έγινε από τα τέλη Φεβρουαρίου 2022, όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, διαμορφώνοντας τις πρώτες συνθήκες ενεργειακής εκτροπής; Συνειδητοποίησαν στις Βρυξέλλες το μέγεθος του ζητήματος; Ελαβαν μέτρα διαχείρισής του; Αμφιβάλλουμε, κρίνοντας από τις ανακοινώσεις της προηγούμενης εβδομάδας.
Αλήθεια πώς να εξηγηθεί το γεγονός ότι Κομισιόν και Eurogroup σχεδιάζουν να αντιμετωπίσουν τη χειρότερη ενεργειακή κρίση στην σύγχρονη Ιστορία της Ευρώπης, με μέτρα που στην καλύτερη περίπτωση δεν θα ξεπερνούν το 0,3% του ΑΕΠ σε ετήσια βάση. Και μάλιστα μέσω της «ρήτρας διαφυγής» δεν επιτρέπεται να ξοδευτεί ούτε ευρώ για τη στήριξη επιχειρήσεων, νοικοκυριών ει μη μόνον για επενδύσεις που θα υποστηρίζουν τη μετάβαση σε μη ορυκτά καύσιμα.
Με την ευρωπαϊκή οικονομία στον προθάλαμο του στασιμοπληθωρισμού, τους επαγγελματίες σε απόγνωση και μεγάλο μέρος της κοινωνίας σε απόγνωση. Ηδη η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης είναι σε περιδίνηση, καθώς οι εργοστασιακές παραγγελίες στη Γερμανία μειώθηκαν κατά 3,8% τον Απρίλιο σε μηνιαία βάση, αντιστρέφοντας την αναθεωρημένη αύξηση 4,5% του Μαρτίου και καταγράφοντας σημαντικά χειρότερη επίδοση από τις προβλέψεις της αγοράς, που έκαναν λόγο για πτώση 1,2%. Πρόκειται για τη δεύτερη μηνιαία υποχώρηση από τις αρχές του έτους, γεγονός που αντανακλά την εξασθένηση της ζήτησης σε βασικούς βιομηχανικούς κλάδους. Γερμανική οικονομία σε ύφεση σημαίνει προβλήματα για τη… βαριά βιομηχανία της χώρας μας, τον τουρισμό, που το 2025 -σύμφωνα με στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος- είχε έσοδα 23,62 δισ. (συν 9,4% από το 2024), με τη δε συνολική άμεση συνεισφορά στην οικονομία να αγγίζει τα 32,4 δισ., ήτοι το 13% του ΑΕΠ της χώρας. Προφανώς δεν είναι μόνο η Γερμανία αλλά και άλλες χώρες-τροφοδότες του συναλλάγματος, λ.χ., Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία κ.ά.
Κοινός τόπος πως οικονομίες χωρών που η ανάπτυξη στηρίζεται στο διαθέσιμο εισόδημα (κατανάλωση) κινδυνεύουν να δεχτούν ασφυκτική πίεση. Οπως η ελληνική.
Το μήνυμα αλλαγής πολιτικής έστειλε η Ιζαμπέλ Σνάμπελ, δηλώντας ότι τα επιτόκια πρέπει να αυξηθούν, καθώς ο πόλεμος έχει κρατήσει πολύ περισσότερο από ό,τι προβλεπόταν και οι υψηλές τιμές ενέργειας διαχέονται πλέον ευρύτερα στην οικονομία. Εύλογο το ερώτημα και γι’ αυτόν (τον πόλεμο) με ποια λογική προεξοφλείται (από Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη) η διάρκεια ενός πολέμου; Πολύ δε περισσότερο όταν η Ευρώπη δεν έχει ρόλο καν κομπάρσου. Ομως το μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της ΕΚΤ προχωρά σε ακόμα μία παραδοχή, ότι η αύξηση θα ήταν αναγκαία και στην περίπτωση επίτευξης μιας συμφωνίας ΗΠΑ – Ιράν για τερματισμό του πολέμου, επειδή έχουν πληγεί ενεργειακές υποδομές στη Μέση Ανατολή, υπονοώντας ότι θα καθυστερήσει η επαναφορά των τιμών ορυκτών καυσίμων στα προ της κρίσης επίπεδα. Θα ήταν πολύ πιθανή ακόμα και χωρίς πόλεμο στον Περσικό, λόγω των πιέσεων από τη δασμολογική πολιτική των ΗΠΑ, τη σταθερή σμίκρυνση του αποτυπώματος της Ευρώπης στη διεθνή σκακιέρα.
Διαβάστε ακόμα: Ψηφιακές ταυτότητες – «Πόλεμος» για τα 515,4 εκατ. ευρώ. Ποιοι τρέχουν να προλάβουν τις… εκλογές
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (12 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026)
