Η χορτοφαγία είναι η διατροφή που αρμόζει περισσότερο στον άνθρωπο και δημιουργεί καλύτερες συνθήκες για πνευματική και σωματική ευεξία.
ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΟΥΣΚΟΥΚΗ*
Στον άνθρωπο το κρέας που καταναλώνει παραμένει λόγω του μεγάλου μήκους του εντέρου για μεγάλο χρονικό διάστημα μέσα του, επηρεάζοντάς τον αρνητικά με πολλούς τρόπους. Από τη φύση του το κρέας προκαλεί δυσκοιλιότητα, η οποία αυξάνει ακόμα περισσότερο τον χρόνο στάθμευσής του μέσα στο έντερο, αυξάνοντας έτσι και την απορρόφηση τοξικών ουσιών, γνωστών και άγνωστων, από το τοίχωμα του εντέρου.
Η διατροφή με ωμά λαχανικά και μόνο δεν είναι πάλι η κατάλληλη δίαιτα για τον άνθρωπο, αφού δεν έχει την κατασκευή του πεπτικού συστήματος των χορτοφάγων ζώων, των μηρυκαστικών, ώστε να μπορεί να επεξεργάζεται σωστά με τις μακρές διαδικασίες που χρειάζονται. Τα φρέσκα λαχανικά είναι απαραίτητα, βοηθητικά και χρήσιμα, ορισμένα όμως απ’ αυτά, τα πιο σκληρό και με τη μεγαλύτερη ποσότητα ινών και κυτταρίνης, πρέπει να τύχουν κάποιος επεξεργασίας, να ψηθούν, ώστε ο οργανισμός να μη καταπονείται τόσο για την επεξεργασία τους.
Το κρέας είναι μια βαριά τροφή όχι μόνο από άποψη πεπτικών διεργασιών, αλλά και από πνευματική άποψη και συμβάλλει στην αύξηση της έντασης, της επιθετικότητας και της σεξουαλικότητας, τείνει να κάνει τον άνθρωπο ευέξαπτο, πνευματικά βαρύ και νωθρό.
Κατά τη στιγμή της θανάτωσης, της σφαγής των ζώων ή πουλιών, εκκρίνεται από αυτά μία ουσία που πολλοί πιστεύουν ότι αποτελεί τη βάση της βλαπτικότητας του κρέατος.
ΧΗΜΙΚΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Τα χημικά φαινόμενα του σώματος εκφράζουν ψυχικές – πνευματικές λειτουργίες. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με τα ζώα, αλλά σε χαμηλότερο επίπεδο αίσθησης. Πίσω, λοιπόν, από οποιοδήποτε χημικό συστατικό, υπάρχει μια αίσθηση φόβου των ζώων που πραγματικά τα παραλύει και οδηγεί σε απόγνωση. Η αντίδρασή τους όταν αισθανθούν ή δουν τις προθέσεις του σφαγέα τους είναι χαρακτηριστική και θα έπρεπε να είναι αρκετή για να αποτρέψει τον άνθρωπο από τη συνέχεια. Το ίδιο συμβαίνει και με τα φυτά (πειράματα Μπάξτερ). Στα ζώα συμβαίνει σε πολύ εντονότερο βαθμό, διότι στην κλίμακα της εξέλιξης βρίσκονται υψηλότερα, με πολύ πιο ανεπτυγμένα τα φυσικά αισθητήριά τους από τα φυτά. Η αίσθηση του φόβου και ο κραδασμός που μεταφέρει είναι ισχυροί και ανεξίτηλοι. Η καταγραφή των ενεργειακών πληροφοριών αυτού του είδους είναι ανεξίτηλες. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, να είναι σωστή μια διατροφή που για να επιτευχθεί προκαλεί τόσο πόνο και φόβο σε άλλα ζωντανά όντα;
Το παραπάνω πρέπει να αποτελεί αδιάψευστο κριτήριο για τις επιλογές μας. Ενας χορτοφάγος, λοιπόν, είναι συνεπής, όταν εμφορείται από αγάπη προς το μικρότερα δημιουργήματα του Θεού στην απόφασή του. Δεν καταναλώνει πτώματα ζώων, ψαριών, πουλιών, πρωτίστως για να μη διαιωνίζεται ο κύκλος της βίας και του θανάτου και δευτερευόντως για την υγεία του σώματος και του πνεύματός του.
Το να μην τρώει κανείς κάποιο κρέας για να έχει απλώς υγιές ή καλλίγραμμο σώμα, καταπιέζοντας μάλιστα τον εαυτό του, ή να το αφαιρεί περιστασιακά από τη δίαιτά του για να υπακούσει σε εκκλησιαστικούς κανόνες και δόγματα, χωρίς να καταλαβαίνει το γιατί, δεν έχει αξία. Η ωφελιμότητα της μη κατανάλωσης κρέατος μειώνεται σημαντικά όταν γίνεται για λόγους υπακοής σε κανόνες μόδας ή κοινωνικού και θρησκευτικού καθωσπρεπισμού.
* Kαθηγητής Δερματολογίας,
νομικός, πρόεδρος της Ιπποκρατείου
Aκαδημίας Iαματικής Iατρικής,
πρόεδρος Παγκόσμιας Aκαδημίας
Kινεζικής και Συμπληρωματικής
Iατρικής
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 3/4/2026)
