Διαβάζοντας την Ιστορία, δεν μπορείς παρά να δεχθείς ότι όσα ζούμε σήμερα θυμίζουν την εποχή του Μεσοπολέμου.
Ισως και την εύθραυστη δημοκρατία της Βαϊμάρης.
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΠΡΑΝΟΥ
Η χαλαρότητα, η αβεβαιότητα, οι ολοκληρωτικές απόψεις, ο αναθεωρητισμός, ο υφέρπων φασισμός, η αυταρχικότητα ως τρόπος διαχείρισης της καθημερινότητας δεν είναι καλά σημάδια…
Οσο και αν ο ρόλος της Ευρώπης έχει υποβαθμισθεί, όσο και αν η Ευρωπαϊκή Ενωση πελαγοδρομεί και υφίσταται σήμερα τις συνέπειες της (κατά πολλούς αχρείαστης και βιαστικής) ευρείας διεύρυνσης στην οποία προχώρησε, η γηραιά ήπειρος παραμένει ο τελευταίος προμαχώ ας της δημοκρατίας.
Βεβαίως, οι μεγάλες σήμερα δυνάμεις κυβερνώνται από καθεστώτα αυταρχικά και με έντονη αλλεργία προς τη δημοκρατία, ενώ «επιτυχημένοι» ηγέτες χαρακτηρίζονται εκείνοι που… δεν κάνουν εκλογές ή τις κάνουν α λα καρτ και κρατούν πάντα την πλειοψηφία για τον εαυτό τους.
Αυτή η αυταρχικότητα των ισχυρών έχει ήδη αρχίσει να καλαρέσει σε πολλούς, οι οποίοι εσχάτως ανακαλύπτουν ότι «η δημοκρατία, ως πολίτευμα, έχει αποτύχει» και άλλα παρόμοια…
Δεν είναι,όμως, τόσο απλά τα πράγματα ούτε η Ευρώπη είναι «εύκολος στόχος», όπως πολλοί νομίζουν. Μπορεί ο πλούτος και η βιομηχανία να έχουν πάρει τον δρόμο προς την Ανατολή, αλλά η Ευρώπη εξακολουθεί να παραμένει ο χώρος στον οποίο ανθεί ακόμη αυτό το δύσκολο πολίτευμα, η δημοκρατία.
Με όσα προβλήματα και αν έχουν δημιουργηθεί, με όσα της καταλογίζονται συνεχώς, η δημοκρατία εξακολουθεί να παραμένει ο ιδανικός τρόπος άσκησης της εξουσίας, ο ιδανικός τρόπος διακυβέρνησης των λαών.
Και τώρα, που η δημοκρατία στις ΗΠΑ έχει αρχίσει να ξεθωριάζει και ο αμερικανικός λαός εμφανίζεται σχεδόν διχασμένος, η Ευρώπη οφείλει να θυμηθεί ότι είναι εκείνη που μπορεί να αναλάβει ευθύνες, με σοβαρότητα, κύρος και αποτελεσματικότητα.
Φαίνεται περίεργο το πώς εμφανίστηκε ως «δύναμη ειρήνης» το Πακιστάν και δεν είναι η Ευρώπη εκείνη που θα έπρεπε να είχε αναλάβει το δύσκολο έργο της διαπραγμάτευσης μεταξύ των αντιμαχόμενων δυνάμεων στη Μέση Ανατολή.
Ισως είναι καιρός να αναζητήσει η Ευρώπη τις προσωπικότητες εκείνες που θα μπορέσουν να την επαναφέρουν στη θέση που της αρμόζει.
Διότι, μεταξύ μας, οι επιλογές των προσώπων σε θέσεις-κλειδιά της Ε.Ε. τα τελευταία χρόνια είναι μάλλον… για τα πανηγύρια!
Καλή Ανάσταση, αγαπητοί. Παντοιοτρόπως!
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 10/4/2026)
