Από τα μέχρι τώρα δεδομένα παρακολούθησης πλοίων μέχρι τους ναύλους μεταφοράς τα σημάδια είναι σαφή και ενθαρρυντικά για την ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ. Οι πλοιοκτήτες και οι ναυλωτές κινούνται έγκαιρα για να τοποθετήσουν τα πλοία τους για την επιστροφή στις εξαγωγές του Κόλπου. Αλλά το χάσμα μεταξύ προσδοκιών και πραγματικότητας παραμένει μεγάλο, αφήνοντας το παγκόσμιο σύστημα μεταφοράς πετρελαιοειδών σε μια εύθραυστη, μέση λύση μεταξύ κρίσης και ανάκαμψης.
Η πιο άμεση απόδειξη της προσαρμογής έγκειται στις κινήσεις των πλοίων σε πραγματικό χρόνο. Οι διελεύσεις δεξαμενόπλοιων μέσω του Ορμούζ, οι οποίες κατέρρευσαν σε ένα κλάσμα των κανονικών επιπέδων κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, αρχίζουν να ανακάμπτουν.
Διαβάστε ακόμα: Ερευνα ΒΕΑ: Τέσσερα «αγκάθια» δηλητηριάζουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις
Πριν από την έναρξη του πολέμου, στις 28 Φεβρουαρίου, περίπου 90 με 110 πλοία διέσχιζαν τα Στενά καθημερινά, αλλά οι ροές κατέρρευσαν περισσότερο από 90% στο αποκορύφωμα της διαταραχής.
Πρόσφατα δεδομένα δείχνουν ότι η κυκλοφορία αυξάνεται ξανά, με δεκάδες πλοία να πραγματοποιούν διαβάσεις ορισμένες ημέρες, αν και τα επίπεδα παραμένουν πολύ κάτω από τα προ κρίσης πρότυπα και επιρρεπή σε ξαφνικές ανατροπές. Αυτή η ανάκαμψη με «φρένο» υπογραμμίζει ένα βασικό σημείο: το σύστημα δεν λειτουργεί ακόμη κανονικά. Αντ’ αυτού, δοκιμάζεται σε πραγματικό χρόνο από τους πλοιοκτήτες, εξετάζοντας τα όρια του τι είναι ασφαλές και εμπορικά βιώσιμο. Ωστόσο, οι κινήσεις με τα άδεια πλοία που κατευθύνονται στον Κόλπο παρέχουν ένα πολύ πιο σαφές σήμα για τις μελλοντικές προσδοκίες. Ομως, και αυτά τα σήματα αναβοσβήνουν έντονα.
Τα δεδομένα παρακολούθησης πλοίων δείχνουν αυξανόμενο αριθμό άδειων δεξαμενόπλοιων που επανεισέρχονται στον Κόλπο, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορέων LNG, που συνδέονται με το Κατάρ, και έχουν ξαναρχίσει τα ταξίδια στο Ορμούζ για πρώτη φορά από την έναρξη της σύγκρουσης.
Ταυτόχρονα, οι ροές εξαγωγών με φορτίο παραμένουν περιορισμένες. Η διακίνηση φορτίου εξακολουθεί να κυμαίνεται περίπου στο ήμισυ των επιπέδων αργού πετρελαίου πριν από τη σύγκρουση, αντανακλώντας τόσο τα λειτουργικά όρια όσο και τους παρατεταμένους κινδύνους ασφαλείας.
Αυτή η απόκλιση είναι κρίσιμη. Δείχνει ότι ο στόλος τοποθετείται μπροστά από την πραγματική ζήτηση, δεσμεύοντας πλοία τώρα εν αναμονή ότι θα ακολουθήσουν φορτία. Αυτή η προσπάθεια τοποθέτησης επιδεινώνεται από μια συγκέντρωση πλοίων, η μεγαλύτερη στην πρόσφατη ιστορία. Εκατοντάδες πλοία παραμένουν κολλημένα στον Κόλπο ή γύρω από αυτόν, προκαλώντας ένα σημείο συμφόρησης, που θα μπορούσε να χρειαστεί εβδομάδες για να χαλαρώσει πλήρως ακόμα και υπό σταθερές συνθήκες.
Το αποτέλεσμα είναι ένας στόλος που δεν ανταποκρίνεται μόνο στα σήματα της αγοράς, αλλά αναδιαμορφώνει ενεργά την παγκόσμια ανάπτυξή του, καθώς η συμφόρηση εκκαθαρίζεται και η πρόσβαση βελτιώνεται σταδιακά.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, τα κέρδη των VLCC σε βασικές διαδρομές της Μέσης Ανατολής έχουν καταρρεύσει στο χαμηλότερο επίπεδο από την έναρξη της σύγκρουσης, καθώς τα πλοία συσσωρεύτηκαν στη Μέση Ανατολή εν όψει της ανάκαμψης των πραγματικών κινητών φορτίων, σύμφωνα με στοιχεία της LSEG.
Οι ημερήσιες τιμές για ένα VLCC από τη Μέση Ανατολή προς την Κίνα κυμαίνονται επί του παρόντος περίπου στα 287.000 δολ., από περισσότερα από 500.000 δολ. λίγο πριν από την ανακοίνωση της ειρηνευτικής συμφωνίας. Αντίθετα, οι τιμές για τη ναύλωση μικρότερων δεξαμενόπλοιων έχουν αυξηθεί, καθώς η μεγάλη συγκέντρωση πλοίων γύρω από τον Αραβικό Κόλπο περιόρισε τη χωρητικότητα σε άλλες περιοχές. Για παράδειγμα, οι τιμές για τα δεξαμενόπλοια καυσίμων από τη Νιγηρία προς την Ολλανδία έχουν αυξηθεί από περίπου 63.000 δολ. την ημέρα στα μέσα Ιουνίου σε πάνω από 112.000 δολ. σήμερα. Οι διαχειριστές στόλων έχουν επίσης στείλει δεξαμενόπλοια μεταφοράς διυλισμένων προϊόντων προς τη Μέση Ανατολή εν αναμονή της ανάγκης εκκαθάρισης των αποθεμάτων που συσσωρεύτηκαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, προτού μπορέσουν να επανεκκινήσουν την παραγωγή. Στην πραγματικότητα, η αγορά τιμολογεί ένα ασταθές μείγμα περιορισμένης προσφοράς, αυξημένου κινδύνου και αναμενόμενης πρόσβασης.
Η αβεβαιότητα κρατά τις θαλάσσιες εμπορικές διαδρομές σε συναγερμό
Πέρα από τον Κόλπο, η μερική επανεκκίνηση αρχίζει να αναδιαμορφώνει τα παγκόσμια εμπορικά πρότυπα που είχαν τροποποιηθεί ριζικά από την αναστάτωση. Με την κυκλοφορία στο Ορμούζ να περιορίζεται σοβαρά, οι ροές πετρελαίου αναγκάστηκαν σε μεγαλύτερες διαδρομές, συμπεριλαμβανομένων των ταξιδιών γύρω από το Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας, που αύξησαν σημαντικά τις αποστάσεις και το κόστος αποστολής Αυτές οι εκτροπές αύξησαν τη ζήτηση τονομιλίου -ένα βασικό μέτρο της ναυτιλιακής δραστηριότητας-, με τις αποστάσεις σε ορισμένες μεταφορές σχεδόν να τριπλασιάζονται, καθώς τα πλοία απέφυγαν το σημείο συμφόρησης, σύμφωνα με εκθέσεις αναλυτών ναυτιλίας.
Τα πρώτα σημάδια υποδηλώνουν ότι αυτά τα μοτίβα της εποχής της κρίσης μπορεί να αρχίσουν να εξομαλύνονται, καθώς οι εξαγωγές του Κόλπου σταδιακά ξαναρχίζουν. Προς το παρόν, όμως, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται εναλλακτική διαδρομή, αντανακλώντας τη διαρκή αβεβαιότητα σχετικά με την πρόσβαση μέσω του ίδιου του Ορμούζ. Τελικά, ο περιορισμός που αντιμετωπίζει η αγορά δεξαμενόπλοιων δεν είναι πλέον καθαρά φυσικός. Είναι ψυχολογικός και οικονομικός.
Οι συνθήκες ασφάλειας παραμένουν ρευστές, με τα πλοία να εξακολουθούν να υπόκεινται σε ελέγχους διαδρομών, κανονιστική ασάφεια και αυξημένο κόστος ασφάλισης κινδύνου πολέμου. Οι φορείς εκμετάλλευσης συνεχίζουν να ζυγίζουν όχι μόνο το αν μπορούν να διασχίσουν τα Στενά, αλλά και το αν μπορούν να το κάνουν με ασφάλεια, προβλέψιμα και κερδοφόρα.
Αυτή η προσοχή είναι ο λόγος για τον οποίο η ανάκαμψη των ροών υστερεί σε σχέση με την ανάκαμψη της τοποθέτησης του στόλου και ο λόγος για τον οποίο το σύστημα παραμένει τόσο ασταθές.
Τα πλοία κινούνται πίσω προς τον Κόλπο, οι αγορές εμπορευματικών μεταφορών στενεύουν και οι παγκόσμιες εμπορικές οδοί αρχίζουν να γέρνουν για άλλη μια φορά προς τη Μέση Ανατολή. Αλλά μέχρι οι ροές έρματος να μετατραπούν σε συνεχείς κινήσεις φορτίου και να σταθεροποιηθούν οι αριθμοί διαμετακόμισης, τα Στενά του Ορμούζ θα παραμείνουν λιγότερο μια ανοιχτή αρτηρία και περισσότερο ένας αμφισβητούμενος διάδρομος.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (3 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026)
Διαβάστε ακόμα: Εξι ερωτήματα-φωτιά στον Στουρνάρα για τα «κόκκινα» δάνεια
