Η γηραιά ήπειρος πληρώνει έως και πέντε φορές πιο ακριβά το «μάρμαρο» των τακτικισμών του Τραμπ, με τον Αμερικανό πρόεδρο να στοχεύει τον περιορισμό της διείσδυσης της Κίνας στην ευρύτερη Μ. Ανατολή
Εν μέσω νέων αναταράξεων στις αγορές, με αφορμή τους τακτικισμούς της Τεχεράνης, φαίνεται πως θα διεξαχθούν οι συνεδριάσεις της Ομοσπονδιακής Τράπεζας των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, στο τελευταίο τριήμερο του Απριλίου. Σύμφωνα με τα τελευταία δεδομένα, η καταληκτική και της νέας παράτασης είναι (ημερολογιακά) η Τετάρτη 6η Μαΐου – όμως μετά το «ναυάγιο» της εκεχειρίας και τον νέο «εκβιασμό» των Φρουρών της Επανάστασης τα δεδομένα έχουν αλλάξει, και πάλι.
Τα μέλη της Fed συνεδριάζουν στις 28-29 Απριλίου και οι ομόλογοι της ΕΚΤ στις 29-30 του ίδιου μήνα. Ενα δεδομένο, καθημερινά η απώλεια ροών αργού πετρελαίου φτάνει στα 13 με 15 εκατ. βαρέλια, που σημαίνει ότι μέχρι τότε (6/5) θα «λείπουν» 270 με 320 εκατ. βαρέλια, με το μεγαλύτερο πρόβλημα να το υφίσταται πρωτίστως η Ευρώπη. Προς επίρρωση, τόσο ο Κυριάκος Πιερρακάκης -ως πρόεδρος του Eurogroup- όσο και ο Φατίχ Μπιρόλ -ως επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας- προειδοποιούν για ενδεχόμενο κίνδυνο πρωτοφανούς ενεργειακής κρίσης, εννοώντας καταρχήν για την Ευρώπη.
Σε αυτή τη συγκυρία το «μάρμαρο» πληρώνει η ευρωπαϊκή οικονομία/επιχειρηματικότητα κατά τρεις έως και πέντε φορές ακριβότερα απ’ ό,τι των ΗΠΑ – που συν τοις άλλοις είναι αυτάρκης τόσο σε παραγωγή όσο και σε αποθηκευμένα αποθέματα. Παράλληλα, για όσους επικρίνουν τον Τραμπ για τους… ανορθόδοξους τακτικισμούς του, καλό θα είναι να συνεκτιμούν πως τον Μάρτιο οι κινεζικές εξαγωγές αυξήθηκαν μόλις 2,5% (από 8,6% που προέβλεπε το Πεκίνο), έναντι αύξησης εισαγωγών 27,8% (συγκριτικά με 12%), οι δε εξαγωγές προϊόντων προς τις ΗΠΑ «βυθίστηκαν» κατά 30%. Παράλληλα, τον Μάρτιο επιβαρύνθηκε έτι περαιτέρω η αγορά στεγαστικής πίστης στην Κίνα, με τις αγοραίες τιμές όλο και χαμηλότερα σε σχέση με τα δάνεια/χρηματοδοτήσεις που έχουν χορηγηθεί. Κοινός τόπος είναι πως για την Ουάσινγκτον από τα κύρια ζητούμενα είναι ο περιορισμός της οικονομικής διείσδυσης του Πεκίνου στην ευρύτερη Μέση Ανατολή (όπου η Κίνα έχει επενδύσει περί τα 270 δισ.). Και από αυτή την άποψη το αποτέλεσμα Μαρτίου -πρώτου μήνα του πολέμου- γράφει Ουάσινγκτον-Πεκίνο 1-0.
Με αυτά τα δεδομένα, και με τις αποδόσεις των ομολόγων των ΗΠΑ να έχουν μειωθεί από την προηγούμενη εβδομάδα, η Fed δεν έχει ιδιαίτερη πίεση για να ενεργήσει άμεσα επιθετικά σε ζητήματα νομισματικής πολιτικής και επιτοκίων. Οσο για την ΕΚΤ, όμως, ας δούμε πώς έχει η κατάσταση από την αρχή του 2026, όταν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου αναφέρονταν σε σταθερά επιτόκια, καθ’ όλο το 2026. Ηρθε στα τέλη Φεβρουαρίου η επίθεση ΗΠΑ – Ισραήλ στο Ιράν για να αρχίσουν να αναθεωρούν εκτιμήσεις και στόχους. Πλέον, στην Φρανκφούρτη, ακόμη και από το περιβάλλον Λαγκάρντ, κάνουν λόγο για πληθωρισμό 2,8%, οι ίδιοι που αρχές Φεβρουαρίου όμνυαν για 2%. Αναθεωρημένες προβλέψεις για υψηλότερο πληθωρισμό, την ίδια ώρα που προβλέπονται αναθεωρημένες επί τα χείρω για τον ρυθμό ανάπτυξης. Ηδη, οι αναλυτές κάνουν λόγο για μόλις 0,9% από 1,2% αμέσως προηγούμενη και από 1,4% παρά προηγούμενη κ.ο.κ. Πρακτικά, επειδή και το οικονομικό περιβάλλον για την ευρωπαϊκή οικονομία/επιχειρηματικότητα διαμορφώνεται ερήμην των πολιτικών (των Βρυξελλών) και των τραπεζιτών (της Φρανκφούρτης), είναι αρκετά ριψοκίνδυνο να προβλέπει κάποιος τη συνέχεια λαμβάνοντας υπόψη τις εκτιμήσεις τους (Ευρωπαίων), όταν παρόν και μέλλον χαράσσονται από τρίτους (κυρίως ΗΠΑ).
Για την ώρα, σύμφωνα με δημοσκόπηση του Bloomberg σε οικονομολόγους, η ΕΚΤ θα αφήσει αμετάβλητα, στο 2%, το βασικό επιτόκιο (στη συνεδρίαση της 29-30 Απριλίου), αλλά θα ενεργήσει επιθετικά στη συνέχεια, αυξάνοντάς το, κατά 25 μ.β. μέχρι τον Ιούνιο (*). Παράλληλα, θεωρούν ως πιθανότερο ενδεχόμενο και επόμενης αύξησης, στο δεύτερο εξάμηνο, δηλαδή βασικό επιτόκιο 2,5% για το 2026.
(*) η επόμενη της συνεδρίασης της 29-30 Απριλίου είναι στο διήμερο 10-11 Ιουνίου.
Μ.ΓΕΛ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 24/4/2026)
