Στο Μέγαρο Μαξίμου ο προεκλογικός… πυρετός ανεβαίνει και συνοδεύεται με αμηχανία και σενάρια πρόωρης κάλπης να πέφτουν στο τραπέζι και να γίνονται όλο και πιο αρεστά. Οσο κι αν επιχειρείται επικοινωνιακή διαχείριση, ο βραχνάς των σκανδάλων του ΟΠΕΚΕΠΕ, των υποκλοπών και των Τεμπών καθορίζει την ατζέντα και πιέζει τον χρόνο, μετατρέποντας τα όποια σχέδια σε κινήσεις απελπισίας και απόδρασης.
Ακόμα μία εικόνα απαξίωσης για τον θεσμό της Προεδρίας της Δημοκρατίας κατέγραψε ο Κωνσταντίνος Τασούλας, με μια διπλή γκάφα στη δήλωσή του για την 25η Μαρτίου, που ενισχύει τα ερωτήματα περί καταλληλότητας. Τα λόγια χάθηκαν, οι πρόγονοι του 1821 έγιναν του… 1981 κι όλα αυτά σε ζωντανή μετάδοση. «Να το πω από την αρχή; Να το διακόψουμε» ζήτησε ο κ. Τασούλας, σαν να μην αντιλαμβάνεται το πλαίσιο σ’ ένα στιγμιότυπο που προσβάλλει τον συμβολισμό της ημέρας και τον προεδρικό θώκο.
Ο Ταλ Ντίλιαν ανοίγει εκ νέου το μέτωπο των υποκλοπών, με ευθείες βολές που απειλούν να τινάξουν στον αέρα το κυβερνητικό αφήγημα. Με δηλητηριώδεις αναφορές σε «Watergate» και προειδοποιήσεις ότι δεν θα γίνει «αποδιοπομπαίος τράγος» κανενός, οι εξελίξεις φέρνουν σε ασφυκτική πίεση το Μαξίμου και προσωπικά τον πρωθυπουργό.
Με φόντο την ακρίβεια και το κόστος ζωής που τσακίζει τα νοικοκυριά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης «χαρίζει» 1,3 ευρώ τη μέρα και θριαμβολογεί. Ούτε για καφέ δεν φτάνει, αλλά στο Μαξίμου έχουν χάσει εδώ και καιρό την επαφή με την πραγματικότητα που είναι αμείλικτη: μισθοί καθηλωμένοι, τιμές στα ύψη και μια κυβέρνηση που νομίζει ότι κοροϊδεύει επιτυχώς.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (ΦΥΛΛΟ 27/3/2026)
