Παρακολουθούμε έναν άτυπο «διαγωνισμό» μεταξύ δύο χωρών με μακρά ναυτική παράδοση και βαθιά χριστιανική κληρονομιά, για το ποια εκ των δύο θα βομβαρδίσει και θα βυθίσει περισσότερα εμπορικά πλοία και ποια θα θέσει σε μεγαλύτερο κίνδυνο περισσότερους αθώους ναυτικούς!
Ακόμα μεγαλύτερη θλίψη προκαλεί η αντίδραση μεγάλου μέρους της κοινής γνώμης. Σε όλο τον κόσμο μεταδίδονται εικόνες από τις εν λόγω επιθέσεις ως να πρόκειται για ηλεκτρονικό παιχνίδι. Αλλοι πανηγυρίζουν, άλλοι επικρίνουν, όπως οι οπαδοί δύο αντίπαλων ομάδων σε ποδοσφαιρικό αγώνα. Ελάχιστη ενσυναίσθηση. Ελάχιστη ανθρωπιά. Οι ανθρώπινες ζωές έχουν μετατραπεί σε μέρος του θεάματος.
Διαβάστε ακόμα: Κικίλιας: Νέα μονάδα αφαλάτωσης στην Αμοργό για την ενίσχυση της υδροδότησης
Τα δημοσιοποίησε όλα αυτά ο Αλέξιος Αγγελόπουλος, πλοιοκτήτης επί είκοσι επτά συναπτά έτη, που έχει συνεργαστεί στενά με Ουκρανούς και Ρώσους πλοιοκτήτες, ναυλομεσίτες, ναυλωτές και ναυτικούς πράκτορες. «Είναι επαγγελματίες, συνεργάτες και φίλοι. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι άνθρωποι» γράφει και απευθύνει έκκληση προς το Ναυτικό Επιμελητήριο, την Ενωση Ελλήνων Εφοπλιστών, την ΕΕΝΜΑ, την ECSA, τον BIMCO, την INTERTANKO, την INTERCARGO, τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό και σε όλες τις ενώσεις πλοιοκτητών παγκοσμίως για «να υιοθετηθεί μια κοινή στάση».
Η πρότασή μου είναι απλή: Να δοθεί προθεσμία μιας εβδομάδας τόσο στη ρωσική όσο και στην ουκρανική κυβέρνηση ώστε να εκδώσουν γραπτή και σαφή δέσμευση ότι τα εμπορικά πλοία δεν θα αποτελούν πλέον στρατιωτικούς στόχους.
Εάν δεν παρασχεθεί αυτή η έγγραφη διαβεβαίωση, η παγκόσμια ναυτιλιακή κοινότητα θα πρέπει να προχωρήσει σε συλλογική αναστολή όλων των προσεγγίσεων λιμένων και των σχετικών εμπορικών μεταφορών για τα ρωσικά και τα ουκρανικά λιμάνια με δεξαμενόπλοια, πλοία LNG, φορτηγά χύδην ξηρού φορτίου, πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων και κάθε άλλη κατηγορία εμπορικού πλοίου, έως ότου παρασχεθούν οι απαιτούμενες εγγυήσεις.
Η πολεμική ασφάλιση μπορεί να αποζημιώσει οικονομικές απώλειες. Δεν μπορεί, όμως, να ασφαλίσει μια ανθρώπινη ζωή.
Εχει φθάσει η ώρα η ναυτιλιακή βιομηχανία να χαράξει μια ξεκάθαρη, ηθική, «κόκκινη» γραμμή. Πρέπει να τεθεί τέλος σε αυτή την ηθική κατάπτωση.
«Οχι επειδή τα πλοία έχουν αξία. Αλλά επειδή η αξία της ζωής των ανθρώπων που υπηρετούν σε αυτά είναι ανεκτίμητη» καταλήγει η πρόταση.
Προσυπογράφουμε, χωρίς αναστολές. Το πράγμα δεν πάει άλλο. Η ναυτιλία δεν είναι παιχνίδι, είναι βασικός κοινωνικός θεσμός και απαιτεί σεβασμό!
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ (17 ΙΟΥΛΙΟΥ 2026)
Διαβάστε ακόμα: Morgan Stanley: «Στερεύουν» τα αποθέματα ντίζελ στην Ευρώπη
